Today is the Full Moon Day of Thadingyut, the seventh month in the Burmese calendar and the end of Lent (waso) for Buddhist monks. The Full Moon Day of Thadingyut is the Lighting Festival of Burma. The Lighting Festival falls over a period of three days; the day before full moon, full moon day itself and the day after .

The celebration of this festival is to illuminate the anniversary of Buddha's return from heaven (Savatimsa) where He had spent lent. Lent covers a period of three months when Buddhist monks retreat. During Lent monks may not travel anywhere.

Why did the Buddha spend Lent in heaven?

Queen Mayadevi died after giving birth to Buddha. She was reborn in heaven. Seven years later, the Buddha went to heaven in order to express gratitude to His mother. He spent Lent (three months) there, preaching the Abhidhamma (the profound teaching of Buddha) to His mother goddess and the other gods.

After end of the Lent (Full Moon Day), the Buddha returned from heaven to the human world, people from all over the country lit candles to welcome Him back. As years passed by, it became a tradition and a festival. When this festival takes place in a small town and villages it is more enjoyable than it is in cities. In small towns people fill small earthen saucers with sesame oil and pieces of cotton are used for wicks. Donations are collected for charity, decoration and entertainment purposes. Roads and streets brim with amateur dancing groups, music troupes, stalls and spectators for free entertainment. On the festival day itself, groups of young people and children can be seen walking with candles and gifts in their hands, paying respect to elders. In Burmese we call this Kadaw, actually it is more than paying respects or doing obeisance. For Buddhists, the Buddha, His teachings

အေမး။ ။ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္မ်ား ဘာသာေရးစာေပမ်ားကိုဖတ္တဲ့အခါ ဘုရားရွင္ ၀ါကပ္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ ေနရာမ်ားကိုမ်ားစြာ ေတြ႕ရပါတယ္။ တပည့္ေတာ္သိခ်င္တာက ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိေတာ္မူစဥ္က ၀ါကပ္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ေနရာမ်ားကို စံုစံုလင္လင္ သိခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးလည္းသိရေအာင္လို႔ အေျဖေပးေတာ္မူပါအရွင္ဘုရား။

မႏြယ္ႏြယ္ေအး
ရန္ကုန္


အေျဖ။ ။ ျမတ္စြာဘုရား ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူၿပီးတဲ့အခါ ပဌမေဗာဓိလို႔ေခၚတဲ့ ၀ါေတာ္(၂၀)အတြင္း ကြ်တ္ထိုက္တဲ့ေ၀ေနယ်မ်ားရွိရာ ေနရာအသီးသီးသုိ႔ ၾကြေရာက္ကာ ၀ါကပ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပဌမေဗာဓိဆုိတဲ့ ၀ါေတာ္(၂၀)အတြင္း ၀ါကပ္တဲ့ေနရာဌာနမ်ားကို အနိဗဒၶ၀ါဆိုရာဌာနမ်ားလို႔ ေခၚဆိုရပါတယ္။

(၁) ဘုရားရွင္ဟာ ဗာရာဏသီျပည္အနီး ဣသိပတန မိဂဒါ၀ုန္ေတာမွာ ပဥၥ၀ဂၢီ ငါးဦးတို႔အား တရားေရေအး တုိက္ေကၽြးေတာ္မူၿပီး၊ ဗာရာဏသီျပည္ကို ေဂါစဂံျပဳကာ မိဂဒါ၀ုန္ေတာမွာ ပဌမ၀ါ ကပ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

(၂-၃-၄) ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ကို အမွီျပဳၿပီး ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းတုိက္မွာ ဒုတိယ၀ါ ၊ တတိယ၀ါ၊ စတုတၳ၀ါ ကပ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

(၅) ေ၀သာလီျပည္ကို အမွီျပဳၿပီး မဟာ၀ုန္ေတာအုပ္ အတြင္းမွာစုလစ္မြန္းခၽြန္ အထြတ္တတ္တဲ့ ေက်ာင္းေတာ္မွာ ပဥၥမ၀ါကပ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

(၆) မကုဋေတာင္ ခ်ယားေတာေက်ာင္းမွာ ဆ႒၀ါကပ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

(၇) တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္ ပင္လယ္ကသစ္ပင္ရင္း ခင္းထားတဲ့ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာထက္မွာ

အေမး။ ။ အရွင္ဘုရား လူေတြဟာ ေမြးေန႔ကို မဂၤလာလို႔ ေျပာေနၾကပါတယ္။ ေမြးေန႔မဂၤလာဆိုၿပီး ၾကားေနရတာလည္း ၾကာပါၿပီဘုရား။ တပည့္ေတာ္ထင္တာက ဘုရားအေလာင္း အရိယာသူေတာ္ေကာင္းေတြ ေမြးဖြားလာမွ မဂၤလာလို႔ယူဆပါတယ္ဘုရား။ သာမာန္ ပုထုဇဥ္ေတြ ေမြးလာတာေတာ့ မဂၤလာလို႔ မယူဆပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္သိခ်င္တာက ေမြးေန႔ဆိုတာ မဂၤလာဟုတ္မဟုတ္ သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။

Dr. တင့္ဇင္ဦး

Mensfield, England


အေျဖ။ ။ ေမးသင့္တဲ့ေမးခြန္းမို႔လို႔ အားလံုးအတြက္ အက်ဳိးရွိမွာပါ။ ေလာကမွာ ေမြးေန႔မဂၤလာ၊ နားထြင္းမဂၤလာ၊ လက္ထပ္ထိမ္းျမားမဂၤလာ၊ ကင္ပြန္းတတ္မဂၤလာ၊ လယ္ထြန္မဂၤလာ၊ ဘိသိက္မဂၤလာစတာေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဒါေတြဟာ မဂၤလာလို႔ မဆိုႏုိင္ပါဘူး။

မဂၤလာဆိုတာ “မဂၤလံ ပါပံ ဆႏၵတီတိ မဂၤလံ” အဓိပၸါယ္က မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္အညစ္ေက်းတုိ႔ကုိ ရိတ္ျဖတ္ပယ္ေဖ်ာက္တတ္တဲ့အတြက္အေၾကာင့္ မဂၤလာလို႔ ေခၚပါတယ္။

ေလာကီမဂၤလာဆိုတာ အကုသိုလ္နဲ႔ မကင္းေသးတဲ့အတြက္ မဂၤလာမေခၚႏုိင္ပါဘူး။ မေကာင္းမႈ ကုသုိလ္အညစ္အေၾကးေတြကို နည္းပါးေအာင္ ကုန္သြားေအာင္ ရိတ္ျဖတ္ေနတာကမွ

အေမး။ ။ အရွင္ဘုရား ၂၀၁၀ ဇန္န၀ါရီလ (၁၅)ရက္ေန႔မွ အၾကာျမင့္ဆံုး ေနၾကတ္မႈျဖစ္ေပၚ မယ္။ ေနၾကတ္ျခင္းေၾကာင့္ (၂၀၁၂)ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာလအတြင္းမွာ ကမၻာပ်က္ကိန္း ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ရွိတယ္ လို႔ ႏုိင္ငံေက်ာ္ေဗဒပညာရွင္တစ္ဦးက ေဟာကိန္းထုတ္ထားပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ သတင္းေတြျပန္႔ေနပါၿပီဘုရား။ တပည့္ေတာ္သိခ်င္တာက ေဗဒပညာရွင္ မ်ား ေျပာဆိုယူဆေနသလို (၂၀၁၂)ခုႏွစ္မွာ ကမၻာပ်က္မယ္ဆိုတာ မွန္/မမွန္ သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။

ေမာင္ေဇာ္မ်ုဳိး
ရန္ကုန္

အေျဖ။ ။ ဒီျပႆနာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေျဖရမယ္ဆိုရင္ သိစရာမွန္က မက်န္ရေအာင္ အလံုးစံုကို သိျမင္ေတာ္မူၿပီးျဖစ္တဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္ပိုင္ရွင္္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ စကားေတာ္အတုိင္း ေျဖၾကားရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ကမၻာပ်က္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တစ္ကမၻာရဲ႕သက္တမ္းကို ႏွစ္ေပါင္းဘယ္ေလာက္ၾကာမယ္ ဆိုတာ ဂဏန္းသခ်ၤာနဲ႔ မေရတြက္ႏိုင္ပါ။ ႀကံဆၿပီးသိရမယ့္အရာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လို ႀကံဆရမလဲဆိုရင္….အလ်ား၊ အနံ၊ အျမင့္ တစ္ယူဇနာရွိတဲ့ တိုက္ခန္း၊ ဂိုေဒါင္ႀကီးအတြင္းမွာ အလြန္ေသးငယ္တဲ့ မုန္ညင္းျဖဴေစ့ေလးေတြကို အျပည့္ထည့္ထားလိုက္ပါ။ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာၾကာရင္ မုန္ညင္းျဖဴေစ့ တစ္ေစ့ယူထုတ္ပစ္ရပါမယ္။ ဒီလိုနည္းနဲ႔ ယူထုတ္ပစ္လို႔ ဂိုေဒါင္ႀကီးအတြင္းက မုန္ညင္းေစ့သာ ကုန္သြားမယ္။ တစ္ကမၻာရဲ႕ သက္တမ္း မကုန္ဆံုးေသးပါဘူး၊လို႔ ႀကံဆၿပီး သိရပါ့မယ္။

ဒီအေမးအတြက္ ကမၻာအမ်ဳိးအစားကုိေျပာမွ ျပည့္စံုမွာပါ။ ကမၻာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘုရားပြင့္တဲ့ကမၻာကိုေတာ့ အသုညကမၻာလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဘုရားမပြင့္တဲ့ ကမၻာကိုေတာ့ သုညကမၻာလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဘုရားပြင့္တဲ့ အသုညကမၻာက (၅)မ်ဳိး၊ ဘုရားမပြင့္တဲ့ သုညကမၻာက (၁)မ်ဳိးဆိုၿပီး ေပါင္းလိုက္ေတာ့ ကမၻာအမ်ဳိး(၆)မ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ဘုရားပြင့္တဲ့ ကမၻာငါးမ်ဳိးက ဘုရားတစ္ဆူသာပြင့္တဲ့ ကမၻာကို သာရကမၻာလို႔ ေခၚပါတယ္။ ႏွစ္ဆူပြင့္တဲ့ကမၻာက မ႑ကမၻာပါ။ သံုးဆူပြင့္တာက ၀ရကမၻာျဖစ္တယ္။ ေလးဆူပြင့္တာက သာရမ႑ကမၻာျဖစ္ၿပီး၊ ငါးဆူပြင့္တာက ဘဒၵကမၻာျဖစ္ပါတယ္။

ယေန႔ လူသားမ်ားေနထိုင္ၾကတဲ့ ကမၻာကေတာ့ ဘဒၵကမၻာပါ။။ ဘဒၵကမၻာမွ ကကုသန္၊ ေကာဏဂံု၊ ကႆပ၊ ေဂါတမ၊ အရိေမေတၱယ်၊ ဘုရားငါးဆူ ပြင့္ေတာ္မူပါမယ္။ ယခုအခါ ေလးဆူေျမာက္ ပြင့္ေတာ္မူၿပီးတာက ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားပါ။ ေနာင္ပြင့္မွာက အရိေမေတၱယ် ဘုရားရွင္တစ္ဆူ က်န္ပါေသးတယ္။ ထုိဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူၿပီးမွ ကမၻာပ်က္မွာပါ။ ဒီၾကားထဲ အရိေမေတၱယ် ဘုရားရွင္မပြင့္ေသးသမွ် ကာလပတ္လံုး ကမၻာမပ်က္နုိင္ေသးပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ေဗဒပညာရွင္မ်ားရဲ႕ အဆိုအရ ယခုလာမဲ့ (၂၀၁၂)မွာ ကမၻာပ်က္ကိန္းရွိတယ္ဆိုတာ လံုး၀မဟုတ္ပါေၾကာင္း၊ ထိုသတင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စုိးရိမ္စရာလံုး၀မရိွေၾကာင္း အေျဖေပးလိုက္ရပါတယ္။

ဦးေကာ၀ိဒ(ၿမိတ္) http://venkawwida.com/

ေႏွာင္းလူတို႔လက္ဆင့္ကမ္းခဲ့ေသာ အေလ့အက်င့္၊ အထံုဓေလ့ျဖစ္ကာမွ်ျဖင့္ မယံုေလႏွင့္။

 (ဒီ post ရဲ႕ဓါတ္ပံု အခုရွာမေတြကေတာ႕ပါဘူး ဘယ္မွာမ်ား ရႏိုင္ပါမလဲ မွတ္မိသူမ်ား comment ေပးထားခဲ႕ေပးပါဗ်ာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...)

(ဒီဓါတ္ပံုကိုျမင္လိုက္ရတာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္ေတာင္လည္မိပါရဲ႕ဗ်ာ... မိခင္ျဖစ္သူရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ နာက်င္ခံစားေနရလဲဆိုတာေပၚလြင္ပါတယ္... ကိုယ္႕ကို ေမြးေပးတဲ႕ ေမြးေက်းဇူးကို ဒီနည္းနဲ႕ျပန္ဆပ္ၾကတဲ႕သူေတြအတြက္ ေနာင္ဘ၀ဆိုတာ အပယ္ငရဲကလဲြရင္ တျခားမရိွပါဘူး... က်န္တာ ေျပာစရာမရိွပါဘူး... ဒါေပမယ္႕ အဲဒီလို လုပ္ခဲ႕တဲ႕သူေတြ ခ်က္ျခင္း၀ဋ္ဆိုတာ လည္လာလိမ္႕
မယ္ဆိုတာ သိႏုိင္ၾကပါေစ...) First Eleven မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္...

သမီးအရင္းျဖစ္သူႏႇင့္ သားမက္တို႔က မိခင္ျဖစ္သူအသက္ ၈၀ ၀န္းက်င္အရြယ္ရႇိ အဘြားအိုတစ္ဦးအား ဘုရားတန္ေဆာင္းအတြင္း လာေရာက္စြန္႔ပစ္သည့္ျဖစ္စဥ္ ၾကည့္ျမင္တိုင္ၿမိဳ႕နယ္၌ စက္တင္ဘာလ ၂၉ ရက္ေန႔ ညေန ၅ နာရီအခ်ိန္၀န္းက်င္ အခ်ိန္ကျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
အသက္ ၈၀ ေက်ာ္အဘြားအိုကို သားမက္ႏႇင့္သမီးျဖစ္သူတို႔က အငႇားကားႏႇင့္ေခၚေဆာင္လာၿပီး ၾကည့္ျမင္တုိင္ၿမိဳ႕နယ္ ေက်ာင္းႀကီးတိုက္ရႇိ မဟာသက်မုနိ ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ႀကီး  ဂႏၶကုဋိတန္ေဆာင္းႀကီး အတြင္း၌ ထားသြားခဲ့ေၾကာင္း သိရႇိရသည္။စြန္႔ပစ္ခံခဲ့ရေသာ အဘြားအိုမႇ ''အိမ္မႇာကတည္းက အဘြားရဲ႕ သားမက္က အိမ္ေပၚက ဆင္းသြားဖို႔၊ မဆင္းရင္ ျမစ္ထဲပစ္ခ်မယ္လို႔ေျပာလို႔ အဘြားက ငါက ေရေၾကာက္ပါတယ္။ မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သိပ္မၾကာခင္မႇာ သားမက္နဲ႔သမီးက အျပင္သြားမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ကားတစ္စီးေပၚ ေခၚတင္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဘုရား၀င္းတစ္ခုထဲလည္းေရာက္ေရာ သမီးျဖစ္သူက အဘြားကိုဒီမႇာ ဘုရားရႇိခိုးၿပီး ဥပုသ္ေစာင့္ဆိုၿပီးေတာ့ ထားသြားခဲ့တာပါ။ အခုအဘြားမႇာ သား သမီးလည္း မရႇိေတာ့ဘူး။ ေနဖို႔လည္း မရႇိေတာ့ဘူး'' ဟု စြန္႔ပစ္ခံခဲ့ရသည့္ အဘြားအိုက ေျပာၾကားခဲ့သည္။အဆိုပါအဘြားအိုမႇာ ထန္းတပင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေနထိုင္ေၾကာင္းသိရႇိရၿပီး သက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္ရႇိသူမ်ားမႇ ထန္းတပင္ၿမိဳ႕နယ္မႇ တာ၀န္ရႇိသူမ်ားႏႇင့္ ခ်ိတ္ဆက္ေဆာင္ရြက္ေနၿပီး အဆင္ေျပခဲ့မႈမရႇိပါက ေနာက္ဆံုးအဆင့္ အေနျဖင့္ ဘိုးဘြားရိပ္သာသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ၾကည့္ျမင္တုိင္ၿမိဳ႕နယ္ အိုးဘိုရပ္ကြက္မႇ တာ၀န္ရႇိသူ ဦးေ၀လင္းက ေျပာၾကားခဲ့သည္။

''အဘြားကလည္း သားသမီးေတြဆီ ျပန္မသြားရဲေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ကေတာ့ သာသနာျပဳအဖြဲ႕တစ္ခုနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ ဘိုးဘြားရိပ္သာကို ပို႔ေပးဖို႔စီစဥ္ထားပါတယ္'' ဟု ဦးေ၀လင္းက ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ယခုအခ်ိန္အထိ အဘြားအိုအား ေက်ာင္းႀကီးတုိက္အတြင္းရႇိ ဘံုပ်ံေက်ာင္း စားဖိုေဆာင္တြင္ အမ်ဳိးသမီး အေဖာ္တစ္ဦးႏႇင့္ ေခတၲေစာင့္ေရႇာက္ထားေၾကာင္း သိရႇိရသည္။

မူရင္း

http://first-11.com/index.php?option=com_content&view=article&id=10411:2011-10-05-15-43-02&catid=43:2009-11-10-07-39-09&Itemid=111

ဓမၼဒါနဆိုတာ တရားအလွဴပါ၊ တရားအလွဴန႔ဲပတ္သက္ၿပီး ကိ ံဒဒသုတ္မွာ “အမတံ ဒေဒါ စ ေသာ ေဟာတိ၊ ေယာ ဓမၼမႏုသာသတိ”လို႔ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားထားပါတယ္။
အဓိပၸါယ္က ဘုရားေဟာစာေပမ်ား ပို႔ခ်ေပးျခင္း၊ သင္ၾကားေပးျခင္း၊ ဘာသာေရး အေမးျပႆနာမ်ားကုိ ရွင္းလင္းေျဖၾကားေပးျခင္း၊ ကမၼ႒ာန္းတရားျပသေပးျခင္း၊ သြန္သင္ဆံုးမ နည္းလမ္းညြန္ျပေပးျခင္းစတဲ့ တရားအလွဴမ်ားဟာ သံသရာ၀ဋ္က လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္း လမ္းေကာင္းကို ညြန္ျပေပးေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အမတဒါန အၿမိဳက္နိဗၺာန္ကို ေပးလွဴရာ ေရာက္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း အလွဴဟူသမွ်တို႔မွာ ဓမၼဒါနဆိုတဲ့ တရားအလွဴဟာ အသာဆံုး အျမတ္ဆံုးလို႔ ဓမၼပဒပါဠိေတာ္၊ တဏွာ၀ဂ္၊ သကၠပဥွ၀တၳဳ (၆၄)မွာ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။ သဗၺရတိ ံ ဓမၼရတိ ဇိနာတိ၊ တဏွာကၡေယာ သဗၺဒုကၡံ ဇိနာတိ။ တရားအလွဴဟာ အလွဴဟူသမွ်တို႔ကို ေအာင္ႏုိင္တယ္၊ (အသာဆံုးအျမတ္ဆံုးျဖစ္တယ္)။ တရားအရသာဟာ အရသာဟူသမွ်တို႔ကို ေအာင္ႏုိင္တယ္၊ (အသာဆံုးအျမတ္ဆံုးျဖစ္တယ္)။ တရားနဲ႔ ေမြ႔ေလ်ာ္တာဟာ ေမြ႕ေလ်ာ္မႈဟူသမွ်တို႔ကို ေအာင္ႏုိင္တယ္၊(အသာဆံုးအျမတ္အဆံုးျဖစ္တယ္)။ တဏွာကုန္ရာ နိဗၺာန္တရားဟာ ဆင္းရဲဒုကၡဟူသမွ်ကို ေအာင္ႏိုင္တယ္။ ဒါဆိုရင္ ဓမၼဒါနအေၾကာင္း သေဘာေပါက္ၿပီထင္ပါတယ္။

ဦးေကာ၀ိဒ(ၿမိတ္) http://venkawwida.com