ဓမၼဒါနဆိုတာ တရားအလွဴပါ၊ တရားအလွဴန႔ဲပတ္သက္ၿပီး ကိ ံဒဒသုတ္မွာ “အမတံ ဒေဒါ စ ေသာ ေဟာတိ၊ ေယာ ဓမၼမႏုသာသတိ”လို႔ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားထားပါတယ္။
အဓိပၸါယ္က ဘုရားေဟာစာေပမ်ား ပို႔ခ်ေပးျခင္း၊ သင္ၾကားေပးျခင္း၊ ဘာသာေရး အေမးျပႆနာမ်ားကုိ ရွင္းလင္းေျဖၾကားေပးျခင္း၊ ကမၼ႒ာန္းတရားျပသေပးျခင္း၊ သြန္သင္ဆံုးမ နည္းလမ္းညြန္ျပေပးျခင္းစတဲ့ တရားအလွဴမ်ားဟာ သံသရာ၀ဋ္က လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္း လမ္းေကာင္းကို ညြန္ျပေပးေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အမတဒါန အၿမိဳက္နိဗၺာန္ကို ေပးလွဴရာ ေရာက္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း အလွဴဟူသမွ်တို႔မွာ ဓမၼဒါနဆိုတဲ့ တရားအလွဴဟာ အသာဆံုး အျမတ္ဆံုးလို႔ ဓမၼပဒပါဠိေတာ္၊ တဏွာ၀ဂ္၊ သကၠပဥွ၀တၳဳ (၆၄)မွာ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။ သဗၺရတိ ံ ဓမၼရတိ ဇိနာတိ၊ တဏွာကၡေယာ သဗၺဒုကၡံ ဇိနာတိ။ တရားအလွဴဟာ အလွဴဟူသမွ်တို႔ကို ေအာင္ႏုိင္တယ္၊ (အသာဆံုးအျမတ္ဆံုးျဖစ္တယ္)။ တရားအရသာဟာ အရသာဟူသမွ်တို႔ကို ေအာင္ႏုိင္တယ္၊ (အသာဆံုးအျမတ္ဆံုးျဖစ္တယ္)။ တရားနဲ႔ ေမြ႔ေလ်ာ္တာဟာ ေမြ႕ေလ်ာ္မႈဟူသမွ်တို႔ကို ေအာင္ႏုိင္တယ္၊(အသာဆံုးအျမတ္အဆံုးျဖစ္တယ္)။ တဏွာကုန္ရာ နိဗၺာန္တရားဟာ ဆင္းရဲဒုကၡဟူသမွ်ကို ေအာင္ႏိုင္တယ္။ ဒါဆိုရင္ ဓမၼဒါနအေၾကာင္း သေဘာေပါက္ၿပီထင္ပါတယ္။

ဦးေကာ၀ိဒ(ၿမိတ္) http://venkawwida.com

သာသနာေတာ္၌ အဓမၼ၀ါဒီ အ၀ိနယ၀ါဒီမ်ား ေပၚေပါက္လာခဲ႔ျပီဆုိလွ်င္ အႏုနည္းျဖင္႔
ေျဖရွင္းရသည္လည္း ရွိသည္။ အၾကမ္းနည္းျဖင္႔ ေျဖရွင္းရသည္လည္း ရွိသည္။
တစ္ပါးတည္း ေျဖရွင္းရသည္လည္းရွိသည္။ အုပ္စုဖြဲ႔၍ ေျဖရွင္းရသည္လည္း ရွိသည္။

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သံဃာ႔ပရိသတ္ႏွင္႔တကြ ဥပုသ္ျပဳရန္ ဥပုသ္အိမ္ထဲ၌
သီတင္းသုံးေတာ္မူလွ်က္ရွိပါသည္။ ထုိအခါ သံဃာ႔ပရိသတ္ထဲတြင္ ဒုႆီလ - သီလမဲ႔
ရဟန္းတပါး ပါ၀င္ေန၍ ျမတ္စြာဘုရားက ဥပုသ္ျပဳေတာ္မမူဘဲ ထုိင္လွ်က္သာ သီတင္းသုံး
ေနေတာ္မူပါသည္။ ဤသုိ႔ႏွင္႔ ညဥ္႔သုံးယာမ္ပတ္လုံး ကုန္ဆုံး သြားသည္႔အခါ
အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္က အဘိညာဥ္တန္ခုိးျဖင္႔ ၾကည္႔ေတာ္မူေသာအခါ ဒုႆီလရဟန္း
တစ္ပါးကုိေတြ႔ျမင္၍ သုံးၾကိမ္တုိင္တုိင္ အျပင္ထြက္ဖုိ႔ ေတာင္းပန္ရွာပါသည္။
သုံးၾကိမ္ေတာင္းပန္လွ်က္ မရေသာအခါ ဒုႆီလရဟန္းကုိ လက္ေမာင္းကုိကုိင္လ်က္
အျပင္သုိ႔ ဆြဲထုတ္ေခၚယူသြားခဲ႔ပါသည္။

အထေခါ အာယသၼာ မဟာေမာဂၢလာေနာ တံ ပုဂၢလံ ဗာဟာယံ ဂေဟတြာ
ဗဟိဒြါရေကာဌကာ နိကၡာေမတြာ…….။
(ဥေပါသထသုတ္) (အံ၊ ၃။ ၄၄/၅)

ဤ၀တၳဳကုိေထာက္လွ်င္ သာသနာေတာ္၏ ခလုတ္ဆူးေျငာင္႔မ်ား အင္အားမေကာင္းပါက
တစ္ပါးတည္းျဖင္႔ သုတ္သင္ရွင္းလင္းသည္႔ အစဥ္အလာ ရွိခဲ႔သည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ရေပမည္။
သုိ႔တည္းမဟုတ္ သာသနာ႔ရန္ဆူးရန္ေျငာင္႔တုိ႔ အုပ္စုဖြဲ႔၍ မုိက္တြင္းနက္ေနပါလွ်င္

သာသနာကုိ ဖ်က္စီးဖုိ႔ၾကဳိးစားလာလွ်င္၊ သာသနာကုိ ေစာ္ကားဖုိ႔ၾကဳိးစားလာလွ်င္ ဘုရားအစ
ရွိေသာသူေတာ္ေကာင္းမ်ား လက္ပုိက္ၾကည္႔မေနဘူးဆုိတာ အပုိင္း - ၁ - မွ သာဓကျဖစ္စဥ္ မ်ားကုိၾကည္႔ပါက ထင္ထင္ရွားရွားသိျမင္ႏုိင္ေပသည္။ အျခားေသာသာဓကမ်ားကုိလည္း
ဤအပုိင္းတြင္ ထပ္မံ၍ တင္ပါဦးမည္။

သာသနာေတာ္၌ အဓမၼ၀ါဒီမိစၦာတစ္ေယာက္ ေပၚေပါက္လာလွ်င္ ဘုရားအစရွိေသာ
သူေတာ္ေကာင္းမ်ား အဘယ္သုိ႔ စိတ္ႏွလုံးတုန္လွဳပ္ေျခာက္ျခားေအာင္ ထိတ္လန္႔တုန္လွဳပ္စြာ ခံစားၾကရသည္ကုိ ေရွးဦးစြာ သိထားဖုိ႔ လုိအပ္ေပသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ႔သည္ ဓမၼဥပေဒကုိ ခ်ဳိးေဖာက္သူ၊ ဓမၼကုိ ေစာ္ကားလာသူမ်ားကုိလည္း
ေခါင္းမေဖာ္၀ံ႔ေအာင္ ႏွိပ္ကြပ္ေတာ္မူျမဲပင္ျဖစ္၏။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္က တံငါသည္သား
သာတိ မည္ေသာ ရဟန္းတစ္ပါး ရွိခဲ႔ဘူးသည္။ ထုိရဟန္းကား ဗဟုသုတနည္းပါးသည္႔အေလွ်ာက္
သႆတဒိဌိ ရွိသူျဖစ္၏။

ထုိရဟန္း ယူဆပုံက “ခႏၶာငါးပါးအနက္ ရုပ္၊ ေ၀ဒနာ၊ သညာ၊ သခၤ ါရတုိ႔သည္ ျဖစ္ေလရာ
ဘ၀မွာပင္ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခဲ႔ေလသည္၊ ၀ိညာဥ္သည္ကား ဤဘ၀မွ ထုိဘ၀သုိ႔လည္းေကာင္း၊
ထုိဘ၀မွ ဤဘ၀သုိ႔ လည္းေကာင္း က်င္လည္က်က္စားကူးသြား၏ ” ဟူ၍ ျဖစ္၏။
၀ိညာဥ္သည္ ျမဲ၏ဟူေသာ သႆတဒိဌိအယူပင္ ျဖစ္၏။ အမွားေတြကုိ အမွန္လုပ္ျပီး
လုိက္လံေဟာေျပာ ျပသေန၏။ မတရားေတြကုိ တရားလုပ္ျပီး လုိက္လံေဟာေျပာျပသေန၏။
ဘုရားေဟာ မဟုတ္ပါဘဲ ဘုရားေဟာဟု ေဟာေျပာျပသေန၏။

ထုိသာတိရဟန္းအား ရဟန္းေကာင္းတုိ႔က ၀ုိင္း၀န္းကဲ႔ရဲ႕ၾကျပီး ျမတ္စြာဘုရားထံ အပ္ႏွံၾကေပသည္။
ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားက သာတိရဟန္းအား ေမာဃပုရိသဘြဲ႔တံဆိပ္မ်ားကုိ ပလူပ်ံေအာင္

မုိးျပာဦးဥာဏကုိ ေထာင္ခ်တာ အႏုိင္က်င္႔တာလားဆုိတဲ႔ အေမးကုိ စာေရးသူက ျပတ္ျပတ္သားသား အေျဖေပးခ်င္လုိ႔ ဒီေခါင္းစဥ္ကုိေပးျပီး ဒီပုိ႔စ္ကုိ ေရးဖုိ႔ျဖစ္လာပါတယ္။
တဖက္မွေဆာင္းပါးရွင္ ၀င္႔ထန္း ရဲ႕ အဆုိျပဳခ်က္ကုိ ခုိင္လုံေသာ အေထာက္ထားျပဆုိျပီးေတာ႔မုိးျပာဦးဥာဏကုိ
ေထာင္ခ်လုိက္တာဟာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာအတြက္ မွန္ကန္ေသာ လုပ္ရပ္တခုျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပဖုိ႔အတြက္ အပုိင္းခြဲျပီး တင္ျပသြားပါမယ္၊

ေဆာင္းပါးရွင္း ၀င္႔ထန္းက ဗုဒၶ၀ါဒ ဟာ အစဥ္အလာထုံစံအားျဖင္႔ အၾကမ္းဖက္မႈ႔ကုိ ဆန္႔က်င္ျပီး
ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ေလွ်ာက္လွမ္းတဲ႔ ဘာသာတခုျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိလာပါတယ္။ မွန္ပါတယ္ ဒါဟာလုံး၀
မွန္ကန္ေသာ စကားပါပဲ။ ဗုဒၶ၀ါဒဟာ ဘာသာအယူ၀ါဒ မတူသူမ်ားအေပၚကုိ အႏုိင္က်င္႔ျပီး
ဗုဒၶအယူ၀ါဒ ကုိ လက္ခံလာေအာင္ ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ႔ပါဘူး ဒါကုိ ကမၻာတ၀န္းလုံးက
ဘာသာတရားကုိ စိတ္၀င္စားတဲ႔ လူေတြ အားလုံးသိပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားဂုဏ္ေတာ္ (၆) ပါးတုိ႔တြင္ ဧဟိပႆိက ဂုဏ္ေတာ္ပါ၀င္တယ္။ ဧဟိပႆိက
ဆုိတာ အစမ္းသပ္ ခံရဲျခင္းပါပဲ။ လာလွည္႔ ရွဴ႕လွည္႔စမ္းသပ္လွည္႔ ဟု ဖိတ္ေခၚရဲျခင္းပဲ။
ထုိသုိ႔ ဖိတ္ေခၚရဲျခင္း မွာလည္း “သြာကၡာေတာ ဘဂ၀တာ ဓေမၼာ” ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္

                  ကိုယ္တစ္ခါမွမသြားမလာဖူးတဲ့ လမ္းခရီး တစ္ခုသြားေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဒီလမ္းခရီး အေၾကာင္း ႀကိဳသိထား သင့္တာေပါ့။ ဘယ္ေနရာမွာ ခလုတ္ကန္သင္းက်င္းခ်ိဳင့္ရွိတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာ သားရဲတိရစာၦန္ရွိတယ္။ စမ္းေခ်ာင္းကေလးကေတာ့ျဖင့္ ဘယ္ေနရာမွာ စသည္သိ ထားရမယ္။ လမ္းခရီးအေၾကာင္း အစမွ အဆံုး ျပည့္စံုေအာင္ ေျပာျပ ႏိုင္တဲ့ သူဆီမွာ ခ်ဥ္းကပ္ရမယ္။ ဒီခရီးကိုသြားဖူး၊ ေရာက္ဖူးသူသာလွ်င္ ေရလည္ေအာင္ ေျပာျပႏိုင္လိမ့္မယ္။ မသြားဖူး၊ မေရာက္ဖူးဘဲနဲ႔ အထင္ႀကီးေအာင္ ေျပာျပသူဆီ ခ်ဥ္းကပ္မိရင္ လမ္းလြဲမယ္။ ခရီးလမ္းဆံုး ပန္းတိုင္မေရာက္ဘဲ မ်က္စိလည္ လမ္းမွားၿပီး ဘဝတစ္ခုကို အခ်ည္းႏီွး ေပးဆပ္ရလိမ့္မယ္။
              ဓမၼခရီးကို ေလွ်ာက္လွမ္းရာမွာ သာမန္သြားေနက်ခရီးမ်ိဳးထက္ပိုၿပီး တိက်ေသခ်ာ ဖို႔လိုပါတယ္။ သာမန္ ၾကားဖူးနားဝဗဟုသုတကေလးနဲ႔ အားထုတ္ရင္ အားကုန္ အခ်ိန္ကုန္တာပဲ အဖတ္တင္မယ္ဆိုပါစို႔။ တရားဆိုတာ အသိေလးကပ္ထား ၿပီးတာပဲဆိုၿပီး ေဖာင္းပိန္လည္းမမွတ္၊ ထိုင္ထိလည္းမမွတ္၊ ဝင္ေလထြက္ေလ လည္းမမွတ္၊ ေပၚရာ ေပၚရာကို လည္း မ႐ႈမွတ္ဘဲ သိရင္ၿပီးတာပဲ ဆိုၿပီး စိတ္ကပ်ံ႕လြင့္ေနရင္ သြားၿပီ။ လမ္းမွားၿပီ။ ခရီးအစမွာကတည္းက လမ္းလြဲ လိုက္သြားၿပီ။ သြားခ်င္တဲ့ပန္းတိုင္ မေရာက္ေတာ့ဘူး။

                ပထမဆံုး စတင္အားထုတ္ရာမွာ သညာနဲ႔မ်ားမ်ားမွတ္ႏိုင္မွ သတိဝီရိယအားေကာင္း လာၿပီး သမာဓိအား ေကာင္းလာ ပါတယ္။ သမာဓိအားေကာင္းပါမွ ပညာအစစ္အမွန္ ကိုရပါတယ္။ သမာဓိမပါဘဲ ပညာသိကို မရႏိုင္ပါဘူး။  သတိ၊ ဝီရိယနဲ႔ မ႐ႈမွတ္ဘဲသိ ၿပီးတာပဲဆိုရင္ လမ္းလြဲၿပီ။ ေပါ့ေပါ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ အားထုတ္ရင္ ၾကားဖူးနားဝဗဟုသုတနဲ႔ ေရာ္ရမ္းမွန္းသမ္းၿပီး ထင္ေၾကးနဲ႔ေျပာေနတာေတြကို ထိုးထြင္းသိ၊ ပညာသိလို႔ ထင္သြားမယ္။

             သိသလိုလိုနဲ႔ မသိျခင္းဟာ သြားလ်က္နဲ႔မေရာက္တဲ့ခရီးနဲ႔ တူလွပါတယ္။ သြားသေလာက္ ခရီးမတြင္ေတာ့ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ခ်င္လာတယ္။ လမ္းမွားႀကီးနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေတာ့ စိတ္ဓာတ္က် လာတယ္။ တရားမွာ အီသြားတယ္။ တရားမွာ မေပ်ာ္ေမြ႕ေတာ့တဲ့အျပင္ သံသယဝင္ခ်င္လာတယ္။ တရားက ဟုတ္ေသးရဲ႕လား၊ တရားက ဘုရားေဟာထားတာပဲ။ ဟုတ္လို႔ပဲ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ႀကီးေတြ မဟာစည္ ဆရာေတာ္တို႔၊ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္တို႔

 ဖတ္ခ်င္သူမ်ား စိတ္၀င္တစ္စားဖတ္လို႕ရရန္အလို႕ငွာ comment ေတြကိုပါ ကူးယူတင္ျပေပးလိုက္ပါတယ္... ကၽြန္ေတာ္႕အေနႏွင္႕ သိရိွေစရန္အလို႕ငွာ တင္ျပေပးခ်င္းသာျဖစ္ပါသည္... ကြန္႕မန္႕ေတြမွာလည္း အျမင္အမ်ဳိးမ်ဳိး ေ၀ဖန္မႈအမ်ဳိးမ်ဳိး ေတြ႕ရမွာျဖစ္တဲ႕အတြက္ ကၽြန္ေတာ္႕အေနနဲ႕ ဘာမွ ထပ္မေျပာၾကားလို ေတာ႕ပါဘူးဗ်ာ... ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိးေတြအတြက္ အလြန္ပဲ၀မ္းနည္းမိပါတယ္...။

ေရးခ်င္စိတ္ မရွိေပမယ္႔
http://hninhaymar.blogspot.com/2009/08/blog-post_14.html<< ဒါေလးကို ဖ်က္ေပးဖုိ႔
ဦးဇင္း ခဏ ခဏ သတိေပးခဲ႔ေသာ္လည္း ဖ်က္ပစ္ျခင္း မရွိဘဲ (အခုေတာ႕ဖ်က္လိုက္ပါျပီ)
ဦးဇင္းကိုပါ စြပ္စြဲ ပုတ္ခတ္ထားတဲ႔ အတြက္ေၾကာင္႔
ေျဖရွင္းခ်က္ ေရးလုိက္ပါတယ္

ေသေသခ်ာခ်ာ သိထားေစခ်င္ပါသည္
ရတနာ ဆုိတာ ဒကာမလား ဒကာလား ဘုန္းၾကီးလားဆုိတာ ဦးဇင္းအေနနဲ႔
သိဖုိ႔မလုိပါဘူး သူဘယ္သူဘယ္၀ါျဖစ္တယ္ဆုိတာဟာ
အဓိက မက်ပါဘူး
ေသခ်ာတာကေတာ႔ ရတနာ ဆုိေသာဘေလာ႔ပုိင္ရွင္ဟာ
တကယ္႔အမွန္တရားကို ေဖာ္ထုတ္ေပးတဲ႔သူတေယာက္ပါ
ေထရ၀ါဒ သာသနာအတြက္ မိစၧာဒိဌိေတြကို ကာကြယ္ခဲ႔သူ တစ္ေယာက္ပါ
ဘယ္သူက သာသနာ ဖ်က္လဲ ဆုိတာ ေျဖရွင္းပါမယ္.....

(((((ဓမၼေစတီဆရာေတာ္နဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး က်မတို႔ရဲ႕ ၾကည္ညိဳေလးစားမႈက
ဘယ္လိုအေႏွာက္အယွက္မ်ဳိးေၾကာင္႔မွ ဆံတစ္ခ်ည္မွ်င္စာေတာင္
ေလ်ာ႔သြားလိမ္႔မည္မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတာ မရတနာ သိေအာင္ ေျပာလိုက္ပါရေစ...။ ))))))
မႏွင္းေဟမာ အေနနဲ႔ ဓမၼေစတီကုိ မည္မွ်ပင္ ၾကည္ညဳိေစကာမူ ဦးဇင္းနဲ႔လည္း မဆုိင္ပါ
ပုဂၢဳိလ္စြဲ ၾကည္ညဳိတာ ကုိးကြယ္တာ ဦးဇင္းနဲ႔လဲ မဆုိင္ပါ
ၾကဳိက္တဲ႔ အယူ၀ါဒက ယူလုိ႔ရပါတယ္
ေျပာစရာလဲ အေၾကာင္းမရွိပါ
ဦးဇင္းအေနနဲ႔ အမွန္တရားဘက္ကပဲ လုိက္မွာပါ

((((((ဓမၼေစတီဆရာေတာ္လို သာသနာအတြက္ မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္ေတြအတြက္
အားက်ိဳးမာန္တက္လုပ္ေဆာင္ေဟာေျပာေနတဲ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါးကို အဓမၼ၀ါဒီသမားလို႕
ေျပာဆိုတာႀကီးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္၀မ္းနည္းစရာေကာင္းေနပါတယ္.. အဲဒီစကားၾကားလိုက္ရမွ
ေထရ၀ါဒသာသနာ ကြယ္ဖို႔မ်ားနီးေနခဲ႔ျပီလားလို႔ ၀မ္းနည္းစြာေတြးမိလိုက္တယ္
...။)))))))

ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးမွာ အေရးၾကီးတာက တရားအမွားေတြ မေဟာဖုိ႔နဲ႔ သူတစ္ပါးကုိ
(သူေတာ္ေကာင္းေတြကုိ) မပုတ္ခတ္ဖုိ႔ပဲ။
အမွားေတြ ေဟာေနရင္ ဓမၼကထိက ပလႅင္ေပၚ မတက္သင့္ေတာ့ဘူး။
သူတစ္ပါးကုိ ပုတ္ခတ္ေျပာရမွ ေက်နပ္မယ္ဆုိရင္

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္
ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕
မဟာနာယကေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၊
ကမၻာေအးကုန္းေျမ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕

တယ္လီဖုန္း
ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ - ၆၅၁၀၀၇
ဒုတိယဥကၠ႒ဆရာေတာ္ - ၆၆၁၀၀၆၊ ၆၆၁၇၄၆
အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ဆရာေတာ္ -၆၂၁၀၀၈
တြဲဖက္အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ဆရာေတာ္ -၆၆၀၈၀၄၊ ၆၆၄၁၅၇၀ိနိစၦယအဖြဲ႕ငယ္ - ၆၆၁၀၀၅
သာသနာေရးရာအဖြဲ႕ငယ္ - ၆၆၀၇၉၉ပညာေရးရာအဖြဲ႔ငယ္ - ၆၆၀၇၆၆၊ ၆၆၄၄၆၅

စာအမွတ္၊ ၀ ၀ ၁ / ၫႊန္ၾကား / ၄ / သာ - မ ဟ န
ရက္စြဲ၊ ၁၃၇၁-ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၈ ရက္
(၂၀၀၉ -ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာလ ၉ ရက္ )

ညႊန္ၾကားလႊာ အမွတ္ (၉၄)

အေၾကာင္းအရာ။ ။သာသနာ့၀န္ထမ္းရဟန္းသာမေဏမ်ားသည္ ဂႏၴဓုရ၀ိပႆနာဓုရကိုသာအားထုတ္