သန္းသန္းေအး
ရန္ကုန္
အေျဖ။ ။ ဒီအေတြး ဒီအေမးဟာ လူငယ္အေတာ္မ်ားမ်ား ေတြးတတ္၊ ေမးတတ္တဲ့အရာတစ္ခုပဲ။ အသက္ရွင္ေနတာဟာ ကိုယ့္အတြက္ျဖစ္သလို သူမ်ားအတြက္လည္းပါတယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္။ သူမ်ားအတြက္ဆိုတာက အမ်ားေကာင္းက်ဳိးအတြက္ အသက္ရွင္ေနတာကို ေျပာတာပါ၊ တခါက ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကို ဒကာတစ္ဦးက “အရွင္ဘုရား…တရားေကာအားထုတ္ရဲ႕လား”လို႔ ေလွ်ာက္ထားေတာ့ ဆရာေတာ္က “ ေအး…ဘုန္းႀကီး တရားအားမထုတ္ေသးဘူး၊ တကယ္လို႔ တရားအားထုတ္လို႔ မေတာ္တဆ ရဟႏၱာျဖစ္သြားရင္ အခုလုပ္ေနတဲ့ ေဆးရံုလုပ္ငန္း၊ ေရအလွဴလုပ္ငန္း၊ တကၠသိုလ္လုပ္ငန္းေတြကို ဘယ္သူမွလုပ္တဲ့သူ ရွိ္မွာမဟုတ္ဘူး”ဆိုပီး ေျပာခဲ့ပါေသးတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဟာ ပရဟိတ အမ်ားေကာင္းက်ဳိးအတြက္ အလုပ္လုပ္ေနတယ္ဆိုေပမဲ့ သူ႔အတြက္လည္း ရပီးသားျဖစ္သြားပါတာပါ။
“အမ်ားအက်ဳိးေဆာင္ ကိုယ့္အက်ဳိးေအာင္”ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္းေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ အသက္ရွင္ေနရတာဟာ
သူမ်ားအက်ဳိးအတြက္လည္းျဖစ္သလို ကိုယ့္အတြက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတစ္ပါး အက်ဳိးအတြက္လည္းမပါ ကိုယ့္အတြက္လည္းမပါတဲ့ အသက္ရွင္ျခင္းမ်ဳိးေတာ့ လံုး၀မျဖစ္သင့္ပါ။
အသက္ရွင္ျခင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဓမၼပဒအ႒ကထာ၊ သဟႆ၀ဂၢမွာ ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူထားတာ ရွိပါတယ္။ လမ္းမွန္ေရာက္ဖို႔အတြက္ ေဖၚျပေပးပါ့မယ္။
သံကိစၥသာမေဏရ၀တၳဳ
အၾကင္ပုဂၢိဳလ္ဟာ ကိုယ္က်င့္သီလမရွိ၊ တည္ၾကည္မႈမရွိဘဲ အႏွစ္တစ္ရာ အသက္ရွင္ရျခင္းထက္ သီလနဲ႔ျပည့္စံုၿပီး၊ တည္ၾကည္မႈ စ်ာန္တရား ရွိတဲ့သူရဲ႕ တစ္ရက္၊ တစ္ခဏမွ် အသက္ရွင္ရျခင္းက ပိုျမတ္ပါတယ္။
ခါဏုေကာ႑ညေတၳရ၀တၳဳ
အၾကင္ပုဂၢိဳလ္ဟာ ပညာမရွိ၊တည္ၾကည္မႈမရွိဘဲ အႏွစ္တစ္ရာ အသက္ရွင္ရျခင္းထက္ ပညာရွိ၊
