ထြက္ရပ္ေပါက္ အေႀကာင္းေတြကို မေၿပာခင္ လူေတြၿဖစ္ေပၚလာဖို႔ နိယာမ အေႀကာင္းကို
နည္းနည္း ၿပန္ေၿပာရပါလိမ္႔မယ္၊ ယင္က ဥခ်ၿပီး၊ ဥကေန ေလာက္ေကာင္ၿဖစ္၊ ေလာက္ေကာင္ကေန တဆင္႔မွ
ယင္ၿဖစ္လာတယ္ ဆုိတာ ဟာ ဗီဇ နိယာမ အတြင္းမွာ ပါ၀င္ပါတယ္၊
သတၱ၀ါ ေတြ ဟာ တိုက္ရိုက္ ေပါက္ဖြားတဲ႔ ဧကဇ အမ်ိဳးအစား၊ ႏွစ္ဆင္႔ ေပါက္ဖြားတဲ႔ ဒြိဇ အမ်ိဳးအစား၊ သုံးဆင္႔ သုံးခါ ေပါက္တဲ႔ တိဇ အမ်ိဳးအစား စေသာအားၿဖင္႔ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိႀကပါတယ္၊

လူတို႔ ကြ်ဲ ႏြား စတဲ႔ သတၱ၀ါေတြကေတာ႔ အမိ၀မ္းဗိုက္က တႀကိမ္ထည္း ေမြးဖြားႀကလို႔ ဧကဇ မ်ိဳးလို႔ ေခၚပါတယ္၊ ႀကက္ ေတြ ငွက္ေတြ ေၿမြေတြ ဖြတ္ေတြ က်ေတာ႔ အမိက ဥကုိ တႀကိမ္ ဥတယ္၊ ဥကမွ အေကာင္ေပါက္တဲ႔ အတြက္ ဒြိဇ မ်ိဳး ႏွစ္ႀကိမ္ေပါက္ သတၱ၀ါေတြပါ၊

ယင္ ပ်ားေကာင္ လိပ္ၿပာ တို႔က်ေတာ႔ ပထမ ဥတယ္၊ ေလာက္ေကာင္လို ပိုးကို ေပါက္တယ္၊ အဲဒီ ပိုးက အစားအစာ ၀ၿပီး တေနရာမွာ အေၿမွးေတြ ဖုံးအုပ္ၿပီး ၿငိမ္သက္စြာ ဖို၀င္တယ္၊ အဲဒီ ဖိုက ထြက္မွ မူလ သတၱ၀ါမ်ိဳး ၿဖစ္ရတယ္၊
ဒါေႀကာင္႔ သူတို႔ကို တိဇ မ်ိဳး သုံးခါ ေပါက္ လို႔ ေခၚရတယ္၊
လူကေတာ႔ ဧကဇ မ်ိဳးမို႔ လူမိန္းမကေန လူသားကို တိုက္ရိုက္ ဖြားၿမင္တာပါ၊ ဒြိဇမ်ိဳး တိဇမ်ိဳးလို အဆင္ဆင္႔ ေၿပာင္းလဲမွဳ႕မရွိပါဘူး၊ သို႔ေသာ္လည္း လူသားဟာ ပိုးေလာက္လန္းမ်ားလို ဖိုလ္၀င္နိုင္လ်င္ ၿခင္ ယင္ လိပ္ၿပာမ်ားၿဖစ္နိုင္သလို သိဒၶိေပါက္တဲ႔ လူသားတစ္ေယာက္ၿဖစ္နိုင္တယ္လို႔ ယူဆၿပီး ဖိုလ္၀င္တဲ႔ အတတ္ကို လိုက္စားခဲ႔ႀကပါတယ္၊

ရာဇ၀င္မွာ ပါတဲ႔ ဗ်တ္၀ိ ဗ်တၱတို႔ မီးကင္စားတဲ႔ လူသားဟာ ေဇာ္ဂ်ီဖိုလ္၀င္သားလို႔ သိရပါတယ္၊ ဆင္ၿဖဴရွင္မင္းတရား လက္ထက္ သကၠရာဇ္ ၉၂၈ ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း ၅ ရက္ ေသာႀကာေန႔ ဟံသာ၀တီၿမိဳ႕ ၀န္းက်င္ကို က်ဳံးစတင္ တူးရာက ေၿမအတြင္း ေဇာ္ဂ်ီကို ရဖူးပါသတဲ႔။

အဲဒီလို ဖိုလ္၀င္လို႔ အႏၱရာယ္မရွိ ေအာင္ၿမင္လ်င္ေတာ႔ ထြက္ရပ္ေပါက္သြားပါတယ္။
၀ိဇၨာဓိုရ္ ၿဖစ္သြားတယ္လို႔ ေလာကီက်မ္းမ်ားက ဆိုပါတယ္။ ဖိုလ္၀င္တာက အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၿပီး အခ်ိဳ႕က ေၿမေအာင္းတယ္၊ အခ်ိဳ႕က ပိုးေလာက္လန္းမ်ား အေၿမွးဖုံးသလို အေၿမွးဖုံးတာလဲ ရွိပါတယ္။ ပြက္ပြက္ ဆူတဲ႔ ေရကို ခ်ိဳးရတာလဲ ရွိပါသတဲ႔။ မီးပုံအတြင္း ခုန္ဆင္းရတာလဲ ရွိပါတယ္။ ဖိုလ္ေအာင္းၿခင္း မရွိတဲ႔ ၀ိဇၨာဓိုရ္ မ်ားလဲ ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ႔ - -

၁။ ၿပဒါးကုိ သိဒၶိသြင္းၿပီး ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ ၿပဒါး၀ိဇၨာမ်ိဳး၊
၂။ သံကို သိဒၶိသြင္းၿပီး ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ သံ၀ိဇၨာ၊
၃။ ေဆးစီရင္ၿပီး ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ ေဆး၀ိဇၹာ၊
၄။ အင္းခ် ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ အင္း၀ိဇၹာ၊
၅။ မႏၱာန္ ရြတ္ဆို ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ မႏၱာန္ ၀ိဇၹာ၊
၆။ သန္လ်က္ ကို အသက္သြင္းၿပီး ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ သန္လ်က္၀ိဇၹာ၊
ဆိုၿပီး ၀ိဇၹာ အမ်ိဳးအစား ၆ မ်ိဳးရွိပါတယ္။

ၿမန္မာၿပည္မွာေတာ႔ ထြက္ရပ္ေပါက္ေအာင္ရယ္လို႔ ႀကိဳးစားသူေတြက ၿပဒါးကစားသူ၊ သံကစားသူ၊ ေဆးကစားသူ၊ အငး္ကစားသူေတြသာ မ်ားပါတယ္၊ မႏၱာန္၀ိဇၨာ၊ သန္လ်က္၀ိဇၹာ မ်ိဳးကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ရွားၿပီး မေတြ႔ရသေလာက္ပါပဲ။
ဒီေနရာမွာ မႏၱာန္၀ိဇၨာ၊ သန္လ်က္၀ိဇၹာ အေႀကာင္းနည္းနည္း ေၿပာၿပပါမယ္၊

ဆကၠနိပါတ္၊ ၀ိဇၹာဓရ ဇာတ္ေတာ္မွာလာတဲ႔ ၀ိဇၨာဓိုရ္ ဟာ မႏၱာန္ ၀ိဇၨာပါ၊ ေရွးေရွးတုံးက တကယ္႔အၿဖစ္အပ်က္အေနနဲ႔ ဗာရာဏသီၿပည္ ၿဗဟၼဒတ္မင္း လက္ထက္မွာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ သိႀကားမင္း ၿဖစ္ေနပါတယ္၊ အဲဒီတုံးက ၀ိဇၹာဓိုရ္တေယာက္ဟာ သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္ေရာက္တိုင္း မႏၱာန္ကုိ မန္းမွဳတ္ၿပီး နန္းေတာ္ကို လာကာ မိဖုရားႀကီးနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးေလ႔ရွိသတဲ႔။

မိဖုရားႀကီးမွာလဲ အိပ္မက္လိုလို တကယ္လိုလို ၿဖစ္ေနၿပီး ဘာမွ မတတ္နို္င္တဲ႔ အဆုံး ဘုရင္ႀကီးကို ဖြင္႔ေၿပာတိုင္ပင္ရပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးကလဲ ဥာဏ္ပညာႀကြယ္၀ေလေတာ႔ အဲဒီ လူရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ အမွတ္အသား တခုခုကို ထင္က်န္ေအာင္ လုပ္နိုင္ပါ႔မလား လို႔ ေမးေတာ႔ မိဖုရားႀကီးကလဲ စြမ္းနို္င္ပါေႀကာင္း