HAZY LIFE

ေစတီပုထုိးပံုေတာ္မ်ား

ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ ရန္ကုန္

က်ိဳက္ထီးရိုးေစတီေတာ္ မြန္ျပည္နယ္

ဥမင္သံုးဆယ္ေစတီ စစ္ကိုင္း

စႏၵမုနိဘုရား မႏၱေလး

ကုသိုလ္ေတာ္ဘုရား မႏၱေလး

ကိုးေသာင္းပုထိုးေတာ္ၾကီးဂူတြင္း ရခိုင္ျပည္

 
ဂင္းနစ္ကမာၻ႔စံခ်ိန္မွတ္တမ္းစာအုပ္ကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင္႔ Guinness Book of World Records ဟု ေခၚဆုိပါသည္။

၎ကုိ ၁၉၅၅-ခုႏွစ္မွ စ၍ ႏွစ္စဥ္ထုတ္ေ၀ခဲ႔ၿပီး ႏုိင္ငံတကာမွ ကမာၻ႔စံခ်ိန္မ်ားကုိစုေဆာင္း တငျ္ပထားပါသည္။ ဂင္းနစ္ဟူေသာအမည္မွာအုိင္ယာလန္ႏုိင္ငံ႐ွိ ဂင္းနစ္ (Arthur Guinness) ဘီယာကုမၸဏီကုိ ရည္စူးပါသည္။

၁၇၅၂-ခုႏွစ္တြင္ အာသာဂင္းနစ္ (၁၇၅၂-၁၈၀၃) ဆုိေသာ ပုဂၢဳိလ္တစ္ေယာက္သည္ ေပါင္ေငြတစ္ရာကုိ အေမြရ ႐ွိခဲ႔ပါသည္။ ၎ေပါင္ေငြတစ္ရာကုိ အရင္းျပဳ၍ အာသာဂင္းနစ္သည္ ယမကာဆုိင္တစ္ခုကုိ စတင္တည္ေထာင္ခဲ႔ပါသည္။

၁၇၅၉သုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ ဒဗြလင္ၿမိဳ႕သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ဖြင္႔လွစ္ခဲ႔ပါသည္။ သူေသဆုံးၿပီးေနာက္ သားျဖစ္သူ အာသာ(၁၇၆၇-၁၈၅၂)၊ ေျမးျဖစ္သူ ဘင္ဂ်မင္ဂင္းနစ္ (၁၇၉၈-၁၈၆၈) တုိ႔က ဘီယာလုပ္ငန္းကုိဆက္လက္လုပ္ကုိင္ခဲ႔ၾကပါသည္။

ဘင္ဂ်မင္လက္ထက္တြင္ဂင္းနစ္ ဘီယာသည္ အေမရိကန္၊အဂၤလန္ ႏွင္႔ ဥေရာပ တုိင္းျပည္မ်ားသုိ႔ပါ တင္ပုိ႔ေရာင္းခ်ႏုိင္သည္ အထိ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ခဲ႔ပါသည္။

ဂင္းနစ္မိသားစုသည္ သူတုိ႔၏ ဂင္းနစ္ဘီယာကုိ ကုိယ္ပုိင္စက္႐ုံတည္ေဆာက္ကာ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သူတုိ႔၏ဘီယာ ေအာင္ျမင္ရျခင္းတြင္အခ်က္(၂)ခ်က္သည္ အေရးပါပါသည္။

ပထမအခ်က္မွာဂင္းနစ္ဘီယာ သည္ အရည္သက္သက္မဟုတ္ဘဲ အနည္းငယ္ေစးပ်စ္သည္။ ဘီယာတစ္ပုိင္႔ကုိငွဲ႔မည္ဆုိပါက ၁၁၉ ဒသမ ၅-စကၠန္႔ၾကာမည္ဟု ေၾကျငာကာ စားသုံးသူကုိ စြဲေဆာင္ႏုိင္ခဲ႔ ပါသည္။ ဒုတိယအခ်က္မွာ ဂင္းနစ္ဘီယာ ထည္႔ခြက္၏ ထူးျခားမွႈပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ဂင္းနစ္ဘီယာကုမၸဏီသည္ ကုိယ္ပုိင္ခြက္တစ္မ်ဳိးကုိ တီထြင္ထုတ္လုပ္ခဲ႔ပါသည္။ အဆုိပါခြက္အတြင္းသုိ႔ ဘီယာကုိထည္႔မည္ဆုိပါက ဘီယာႁမွဳပ္မ်ားသည္ အေပၚသုိ႔မတက္ဘဲ ေအာက္သုိ႔ သာဆင္းသြားသည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ရမညျ္ဖစ္ပါသည္။

ဤနည္းျဖင္႔ စားသုံးသူကုိ ေကာင္းစြာ စြဲေဆာင္ႏုိင္ခဲ႔ၾကပါသည္။၁၉၅၅-တြင္ ဂင္းနစ္ဘီယာအေရာင္းဆုိင္တစ္ဆုိင္၌ ဘီယာေသာက္သူမ်ား ျငင္းခုံမွႈတစ္ခု ျဖစ္ၾကပါသည္။

၎အျငင္းအခုံမွာ
မည္သည္႔ ငွက္သည္ အျမန္ဆုံးပ်ံသန္းႏုိင္သနည္းဟူေသာ ေမးခြန္းႏွင္႔ဆက္စပ္ေနပါသည္။ ျငင္းခုံသူမ်ားသည္ အကုိးအကားစာအုပ္မ်ဳိးစုံကုိ ႐ွာေဖြပါေသာ္လည္း ႐ွာမေတြ႔ႏုိင္ျဖစ္ေနပါသည္။ ဤတြင္ ဆုိင္႐ွင္ျဖစ္သူ ဂင္းနစ္မ်ဳိးႏြယ္တစ္ေယာက္သည္ ကမာၻ႔စံခ်ိန္မွတ္တမ္း စာအုပ္တစ္အုပ္ လုိအပ္ေၾကာင္း သတိျပဳမိသြားပါသည္။

ဤသုိ႔ျဖင္႔၁၉၅၅-တြင္ ပထမဆုံးဂင္းနစ္ကမာၻ႔စံခ်ိန္ စာအုပ္ထြက္ေပၚလာပါသည္။

စာအုပ္ကုိတာ၀န္ခံ ေရးသားသူမွာ ေရာ႔စ္၀ွစ္တနာ ႏွင္႔ေနာရစ္ ၀ွစ္တနာ(Ross and Noris Whitner) အႁမႊာညီအစ္ကုိ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။

၎တုိ႔သည္ သတင္းေထာက္မ်ား၊ ဂ်ာနယ္တုိက္မ်ားမွ အခ်က္အလက္မ်ား ကုိရယူၿပီး စာအုပ္ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ႔ပါသည္။

ၿပီးေနာက္ ခရစ္စမတ္ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္အမွီ ေအာက္တုိဘာလတုိင္းတြင္စာအုပ္ကုိ ႏွစ္စဥ္ထုတ္ေ၀ခဲ႔ပါသည္။ စာအုပ္တြင္ ၾကက္ဥအေ၀းဆုံးေရာက္ေအာင္ ပစ္ႏုိင္သူ၊ ဆယ္မိနစ္အတြင္း ေဟာ႔ေဒါ႔ (Hot Dog) အမ်ားဆုံး စားႏုိင္သူ၊ အရပ္အရွည္ဆုံးလူသား၊ အႀကီးဆုံးကင္ဆာက်ိတ္၊ အဆိပ္ျပင္းဆုံး အပင္၊ အတုိဆုံးျမစ္စသည္ျဖင္႔ ကမာၻ႔စံခ်ိန္မ်ားကုိ မွတ္တမ္းတင္ေဖာ္ျပခဲ႔ပါသည္။

ယခုအခါ ထုိစာအုပ္သည္ ကမၻာ့အေရာင္းရဆုံး စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္အတြင္း အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပုံႏိွပ္ခဲ႔ရပါသည္။ လူတုိ႔သည္ ထုိစာအုပ္တြင္ မွတ္တမ္းတင္ခံရေစရန္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ႀကိဳးစားလာၾကပါသည္။ တစ္ခါက ဂင္းနစ္စာအုပ္တြင္ အေလးဆုံးေၾကာင္ အေၾကာင္းကုိ ေဖာ္ျပခဲ႔ပါသည္။

ထုိအခါ ေၾကာင္ပုိင္႐ွင္မ်ားသည္ သူတုိ႔ေၾကာင္မ်ား ကုိ စံခ်ိန္ခ်ဳိးႏုိင္ေအာင္ အစာမ်ား တနင္႔တပုိးေကၽြးခဲ႔သျဖင္႔ ေၾကာင္ေသဆုံးမွႈမ်ား ေပၚေပါက္ လာပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ စာအုပ္တြင္ က်န္းမာေရးႏွင္႔ အသက္အႏၲရာယ္ထိခုိက္ေစေသာ ကိစၥမ်ားကုိ ေဖာ္ျပျဖင္းမျပဳရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ႔ၾကပါသည္။

ဂင္းနစ္စာအုပ္သည္ တစ္ကမာၻလုံးမွ စံခ်ိန္မ်ားကုိ မွတ္တမ္းတင္ထားျခင္းျဖစ္ရာျမန္မာႏိုင္ငံမွ ပုဂၢဳိလ္ထူးတစ္ဦးလည္း ပါ၀င္ခဲ႔ ပါသည္။

အဆုိပါပုဂၢဳိလ္ထူးမွာ မင္းကြန္းတိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ႀကီး ဦး၀ိစိတၱသာရာ ဘိ၀ံသ ပင္ၿဖစ္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ပိဋကတ္သုံးပုံ၊ စာမ်က္ႏွာေပါင္း (၉၉၃၄) မ်က္ႏွာကုိ တစ္ခ်က္မွေထာက္မေပးရဘဲ

 
‘မဂၤလာတရား’ ဆိုသည္မွာ ‘ေကာင္းေသာတရား’ ဟု ဘာသာျပန္ပါက သင့္ေတာ္ေပမည္။ မဂၤလာတရားသည္ တိုးတက္ႀကီးပြား ခ်မ္းသာမ်ားျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္၏။ အလံုးစံုေသာ မေကာင္းမႈကို ပယ္ေဖ်ာက္တတ္ေသာေၾကာင့္ မဂၤလာဟု ေခၚပါသည္။

၁)         ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး မဂၤလာ ၃-ပါး
၂)         ေနေရး ထိုင္ေရး မဂၤလာ ၃-ပါး
၃)         သင္ၾကားေရး မဂၤလာ ၄-ပါး
၄)         ၀တၱရားေက်ပြန္ေရး မဂၤလာ ၃-ပါး
၅)         လိုက္နာက်င့္သံုးေရး မဂၤလာ ၄-ပါး
၆)         ေရွာင္ၾကဥ္ေရး မဂၤလာ ၄-ပါး
၇)         စိတ္ထားျပည့္၀ေရး မဂၤလာ ၅-ပါး
၈)         သည္းခံေရး မဂၤလာ ၄-ပါး
၉)         ျခိဳးျခံေရး မဂၤလာ ၄-ပါး
၁၀)       စိတ္ဓါတ္ၾကံ့ခိုင္ေရး မဂၤလာ ၄-ပါး

သံုးဆယ့္ရွစ္ျဖာ မဂၤလာကံုးကို၊ လိုက္နာက်င့္သံုး ပန္သူေတြ။
စီးပြားခ်မ္းသာ က်က္သေရတိုးလို႔၊ ေကာင္းက်ိဳးစည္ပြင့္ တေ၀ေ၀။
ေဘးကင္းရန္ကြာ ခ်စ္သူေပါလို႔၊ စိတ္ေရာ ကိုယ္ေရာ ခ်မ္းသာမေလ။
ေျပာဆိုၾကံဆ ေဆာင္သမွ်၊ ေအာင္ရ က်ိန္းေသမေလ။
အဲဒါေၾကာင့္ ပန္ၾက ဆင္ၾက မဂၤလပန္းခိုင္ေတြ။

မွတ္ခ်က္။
၁-မွ ၃၂-အထိ ေလာကီ မဂၤလာ။ က်န္ ၆-ပါး ေလာကုတၱရာ မဂၤလာ။
၁-မွ ၃၃-အထိ အေၾကာင္း မဂၤလာ။ က်န္ ၅-ပါး အက်ိဳး မဂၤလာ-ဟု မွတ္ပါ။


( ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး မဂၤလာ ၃-ပါး )
လူမိုက္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလြဲလို႔၊ မမွီ၀ဲနဲ႔ ကင္းေအာင္ေန။
ပညာရွိကို အရွည္တြဲလို႔၊ မွီ၀ဲဆည္းကပ္ နည္းယူေစ။
သံုးပါးရတနာ မိဘမ်ားႏွင့္၊ ဆရာသမားကို ပူေဇာ္ေလ။
ခ်မ္းသာကိုေပး ဆက္ဆံေရး၊ ေျမႇာ္ေတြး သံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

( ေနေရး ထိုင္ေရး မဂၤလာ ၃-ပါး )
ကုသိုလ္ပညာ ဥစၥာရဖို႔၊ သင့္ရာေဒသ အျမဲေန။
ေရွးကတင္ႀကိဳ ျပဳခဲ့ဖူးသည့္၊ ေကာင္းမႈအထူး ရွိပါေစ။
မိမိကုိယ္ကို ေကာင္းေအာင္ထိန္းလို႔၊ မတိမ္းေစနဲ႔ ေဆာက္တည္ေလ။
ဥစၥာကိုေပး ေနထိုင္ေရး၊ ေျမႇာ္ေတြး သံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

( သင္ၾကားေရး မဂၤလာ ၄-ပါး )
တတ္ေကာင္းတတ္ရာ ဟူသမွ်ကို၊ ၾကားျမင္သုတ ရွိပါေစ။
အိုးအိမ္တည္ေထာင္ ၀မ္းစာေရးနဲ႔၊ အသက္ေမြးဖို႔ အတတ္သင္ေလ။

 
ျမန္မာ ျပကၡဒိန္ စံနစ္ ၏ မူလအရင္းခံသည္  အိနၵိယ ျပကၡဒိန္စံနစ္ကို အေျခခံပါ သည္။ ေရွးျမန္မာ ဘုရင္မ်ား လက္ထက္တြင္ အိနၵိယမွ နကၡတၱပညာ ရွင္မ်ား ျမန္မာျပည္တြင္း ဝင္ေရာက္ အေျခခ်ရာမွ ျမန္မာ နွင့္ ကိုက္ညီသည့္ ျပကၡဒိန္ စံနစ္တစ္ခုကို ဆင့္ပြားတီထြင္ ေမြးစားခဲ့ ၾကဟန္ ရိွပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ ျပကၡဒိန္သည္ ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္မႈနွင့္ နက္ရိွုင္းစြာ ဆက္စပ္ ေနသည္ဟု ဆိုနိုင္ပါသည္။ သံဃာေတာ္မ်ား ဝါဝင္ ဝါထြက္ တြက္ခ်က္မႈသည္ အေရးၾကီးေသာ က႑ တြင္ ပါဝင္ပါသည္။

ျမန္မာျပကၡဒိန္ စံနစ္တြင္ သကၠရာဇ္ ခုနစ္ကို သတ္မွတ္ ရာတြင္မူ (၃) မို်း ကဲြျပားေနပါသည္။ ငွင္းတို့မွာ

ဦးဇင္း က်မ္းတင္ဖုိ႔ ေခါင္းစဥ္ကုိ တကၠသုိလ္က Professor ပါေမာကၡခ်ဳပ္နဲ႔ သံုးရက္တုိင္တုိင္ သြားေဆြးေႏြးရတယ္။ ဦးဇင္းက ကုိယ္ေရးခ်င္တဲ့အေၾကာင္းေလးကုိ ဒီလုိေလး ေျပာျပလုိက္ပါတယ္။

Dear Sir,

I want do research for Master of Philosophy degree these two topics. Can you choose them one of for me please? These are my research titles.

1.    A study of Buddhist social characteristics of five precepts

2.    The analyses of the universal characteristics of preserving five precepts

I think that someone become part of one’s life. There are five important aspects of life. This era some children very bad and they don’t know about religion exactly. If they know about religion will be abstain from killing, stealing, sexual misconduct, lying and drink that cause heedlessness. And then, what they observe characteristics to be gentleman the present life. If they observance of the fifth precepts not only contributes to happiness in the life and peace in society, it also prepares a person for the practice of Mental Development.

I think that according to the teachings of the Buddha, in order to understand the five precepts exactly one must clearly observe and abandon the latent tendencies. Later, he will free from all suffering. So, I want this era children to give knowledge and to know the five precepts are very important for the universal people and go to free from suffering.

That why, you want me to confirm about this research title for my master of philosophy degree.

လူသားအားလံုးနဲ႔ဆုိင္ေသာ ငါးပါးသီလကုိယ္က်င့္တရားမ်ားကုိ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာတင္ျပျခင္းဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကုိ ေရးခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သီလနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး လူငယ္ေတြ သိပ္နားမလည္ၾကလုိ႔ပါ။ တကယ္လုိ႔ သီလအေၾကာင္းကုိ လူငယ္ေတြနားလည္မယ္ဆုိရင္ သူတုိ႔ဟာ ငါးပါးသီလကုိ ေန႔စဥ္ေစာင့္ထိန္းၾကလိမ့္မယ္။ အဲဒီလုိ ေစာင့္ထိန္းမယ္ဆုိရင္ သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာလည္း လူေတာ္လူေကာင္းေလးေတြျဖစ္မယ္။ ေနာက္ဘ၀ေတြမွာလည္း ခ်မ္းသာသုခနဲ႔ျပည့္စံုၿပီး ေနာက္ဆံုး မဂ္ဖုိလ္နိဗၺာန္ကုိပါ ေရာက္သြားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီလအေၾကာင္းကုိ ဦးဇင္းအေနနဲ႔

“အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ ဖခင္ႀကီးက သူမ်ားေတြလို ဘုရားလဲ မရွိခိုးဘူး၊ ပုတီးလဲ မစိပ္ဘူး၊ တရားလဲ မထိုင္ဘူး ဘုရာ့။ အဲဒါကို တပည့္ေတာ္ ဘယ္လိုယူဆရမလဲ။ ဗုဒၶဘာသာအရဆိုရင္ မိစၧာဒိ႒ိလို႔ ေခၚရမလား။ သူ႔ကို ဘုရားရွိခိုး ပုတီးစိပ္ တရားထိုင္ဖို႔ေျပာတိုင္း သူက သူမ်ားေတြလို ဘုရားတရားအလုပ္ မလုပ္ေပမယ့္ စိတ္ေကာင္းရွိရင္ ၿပီးတာပဲ၊ ဘုရားတည္ ေက်ာင္းေဆာက္ၿပီး ဘုရားဒကာအမည္ခံ၊ ပုတီးႀကီး လက္မွာ အၿမဲခ်ိတ္၊ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္နဲ႔ ဘုရားကို ရွိခိုးၿပီး ဆုေတာင္းေနေပမယ့္၊ တရားရိပ္သာဝင္ၿပီး ဉာဏ္စဥ္တရားေတြ နာခဲ့ၿပီးၿပီ၊ ဆယ္ရက္တရားစခန္း ဘယ္ႏွႀကိမ္ ဝင္ၿပီးၿပီလို႔ ဆိုေပမယ့္ စိတ္ေကာင္း မရွိရင္၊ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန ဣႆာ မစၧရိယေတြ မ်ားေနမယ္ဆိုရင္ အလကားပါပဲလို႔ ျပန္ေျပာတယ္ ဘုရာ့။ အဲဒါ အယူမ်ား မွားေနသလား ဘုရာ့”ဟု ေမးေလွ်ာက္ရာ - “ေအး .. သူ႔ရဲ႕ အယူအဆကို မွားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ မရဘူးကြဲ႕။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ပါးစပ္က ဘုရား ဘုရား၊ လက္က ကားယား ကားယား ဆိုသလို အေျပာတမ်ိဳး အလုပ္တမ်ိဳးနဲ႔ လူေတြကို ျမင္ေတာ့ လူျမင္ေကာင္းေအာင္ ဟန္ေဆာင္ေနတာထက္စာရင္ ဟန္မေဆာင္ဘဲ စိတ္ေကာင္း ႏွလံုးေကာင္း ထားတာက ပိုေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆနဲ႔ ေျပာတာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္”ဟု ေျဖသိမ့္လိုက္ရသည္။

မွန္ပါသည္။

ဘုရားဒကာဟု အမည္ခံ၍ ဘုရား တရား သံဃာကို မ႐ိုမေသ ဆက္ဆံလွ်င္၊ တရားအားထုတ္ၿပီးသားပါဟု ဆို၍ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာနေတြကို သာမန္လူေတြေလာက္ မထိန္းသိမ္းႏိုင္လွ်င္၊ ပုတီးကို လက္မွာ ခ်ိတ္ၿပီး စိတ္ယုတ္မာျဖင့္ သူတပါးကို ျပစ္မွား ေျပာဆိုေနလွ်င္ မည္သူမဆို ‘မလုပ္ မေျပာ၊ လုပ္မွ ေျပာ၊ သေဘာစင္လွေစ၊ အေျပာသာခ်ဲ႕ အလုပ္မဲ့ ကဲ့ရဲ႕မလြတ္ေခ်’ ဆိုသည္ႏွင့္အညီ အကဲ့ရဲ႕ အေဝဖန္ ခံရမည္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ဘာသာေရးလုပ္သည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ ယဥ္ေက်းမႈမရွိသူမ်ားကို ေတြ႕ေသာအခါ အခ်ိဳ႕သူမ်ားသည္ ‘စိတ္ေကာင္းရွိဖို႔သာ ပဓာန၊ ဘာသာေရးလုပ္စရာ မလိုပါ’ဟု ယူဆကာ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ရာမ်ားကို မလုပ္ေတာ့ဘဲ ေနတတ္ၾကသည္။

ဘာသာေရးလုပ္သည္ ဆိုသည္မွာ ဘာသာတရားလာ ဆိုဆံုးမခ်က္မ်ားကို မသိ,သိေအာင္ ေလ့လာျခင္း၊ ေလ့လာၿပီးသည့္အတိုင္း မျပဳလုပ္သင့္သည္တို႔ကို မျပဳလုပ္ျခင္း၊ ျပဳလုပ္သင့္သည္တို႔ကို ျပဳလုပ္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။


စိတ္ကို မေကာင္းေစတာ ကိေလသာ

သူတပါးအသက္ကို သတ္ျခင္း၊ ခိုးယူျခင္း၊ မိမိ၏အိ္မ္ေထာင္ဖက္အေပၚ သစၥပ်က္ျခင္း၊ မုသားဆိုျခင္း၊ ၾကမ္းတမ္း႐ိုင္းပ်စြာ ေျပာဆိုျခင္း၊ တေယာက္အေပၚတေယာက္ အထင္အျမင္လြဲေအာင္ မဟုတ္တရား သတင္းလႊင့္ျခင္း၊ အက်ိဳးမရွိ ေရာက္တတ္ရာ စကားမ်ားကို ဗလြတ္႐ႊတ္တ ေျပာဆိုျခင္း၊ သူတပါးစည္းစိမ္ဥစၥာကို မတရား ရယူရန္ ၾကံစည္ ၾကိဳးစားျခင္း၊ သူတပါးတို႔ တရားသျဖင့္ ရွာေဖြရရွိထားေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာ ရာထူးဂုဏ္သိရ္ကို ပ်က္စီးေစရန္ ၾကံစည္ ၾကိဳးစားျခင္း ဟူသည့္ မေကာင္းမႈ ဆယ္မ်ိဳးမွ ကင္းေဝးေနသျဖင့္ စိတ္ေကာင္းရွိသည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါ၏။
သူတပါးကို ကူညီျခင္း၊ ေကၽြးေမြး ေပးကမ္းမႈ ရက္ေရာျခင္းတို႔ေၾကာင့္ စိတ္ေကာင္းရွိသည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါ၏။
သို႔ေသာ္ စိတ္ကို ညစ္ႏြမ္းေစသည့္ ကိေလသာတရားမ်ား စိတ္ထဲတြင္ ရွိေနေသးလွ်င္ ထိုစိတ္ကို


လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ေလာက္က တကယ့္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္ေလးတစ္ပုဒ္ကို
အရင္ေျပာျပရေအာင္ပါ။

                ကာလအေနနဲ႕ေျပာရင္ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူေနတဲ့ ကာလပါ။ ျပည္က
  ေ၀သာလီျပည္မွာပါ။

                အဲဒီကာလ အဲဒီေ၀သာလီျပည္မွာပဲ မ၀ိမလာလို႕ အမည္ရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေလးတစ္ေယာက္
  ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ၀ိမလာရဲ႕အဓိပၸာယ္က အညစ္အေၾကးကင္းစင္သူ၊ သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္သူပါ။ ဒါက တင္စား
  ထားတဲ့ ႐ုဠီ နာမည္ပါ။ တကယ့္အရွိ အႏြတၳအမည္ မဟုတ္ပါဘူး။

                ၀ိမလာဟာ ေ၀သာလီျပည္မွာ အလွဆံုးစာရင္း၀င္တစ္ေယာက္ပါ။ သူ႕ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့
  အေမျဖစ္သူက ျပည့္တန္ဆာမတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူလည္း အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခါ မိခင္ရဲ႕
  အလုပ္ကို ဆက္လုပ္ရပါတယ္။

                ၀ိမလာဟာ ေ၀သာလီျပည္သားေတြရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ားမွာလည္း " ၀ိမလာ ၀ိမလာ " ဆိုၿပီး ေရပန္း
  စားေနပါတယ္။ ၀ိမလာရဲ႕ဆီကို သူေဌးသူၾကြယ္ေတြေလာက္ပဲ သြားႏိုင္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ သာမန္လူေတြ
  ေတာ့ မသြားႏိုင္ပါဘူး။ ၀ိမလာ ကိုယ္တုိင္ကလည္း သူ႕ရဲ႕အလွ သူ႕ရဲ႕ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈအေပၚ သိပ္ၿပီး
  ဂုဏ္ယူပါတယ္။

                ဒီလိုနဲ႕ တစ္ေန႕မွာေတာ့ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ ဟာ ေ၀သာလီျပည္ထဲကို ဆြမ္းခံၾကြလာ
  ပါတယ္။ ၾကြလာရင္း ၀ိမလာ ရဲ႕ အိမ္ေရွ႕ေရာက္လာေတာ့ တိုက္တိုက္ဆုိင္ဆုိင္ ၀ိမလာက အိမ္ထဲကေန
  အျပင္ကို ထြက္အၾကည့္နဲ႕ ဆံုသြားပါတယ္။ ၀ိမလာက အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ ကို ျမင္လိုက္တာနဲ႕
  တစ္ၿပိဳင္နက္ ရင္ခုန္သြားပါသတဲ့။ ၿပီးေတာ့ ခ်စ္တဲ့စိတ္လည္း ျဖစ္သြားပါသတဲ့။

                တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္မိရင္ အဲဒီသူဆီက အခ်စ္ကိုလည္း ျပန္လိုခ်င္တာက ဓမၼတာပါ။
  ၀ိမလာဟာ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ဆီက အခ်စ္ကိုရဖို႕အတြက္ အျပင္းအထန္ စဥ္းစားပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္
  ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႕ရဲ႕ ထူးျခားတဲ့အလွကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္မွာရွိတဲ့ အ၀တ္ေတြ
  ထဲက ေကာင္းေပ့ဆုိတဲ့အ၀တ္တစံုကို ထုတ္၀တ္လိုက္ပါတယ္။ တန္ဖုိးအႀကီးဆံုး လက္ေကာက္တို႕၊ ဆြဲႀကိဳး

ေမး။ ။ အရွင္ဘုရား က်န္းခံသာလို႔မာပါစဘုရား။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္က စိပ္ပုတီးစိတ္တာ ရွိခဲ့ပါသလားဘုရား။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ေမးရသည့္အေၾကာင္းရင္းမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားတြင္ စိပ္ပုတီးကို မေတြရေသာေၾကာင္း ျဖစ္ပါသည္ဘုရား။ ယေန႔ေခတ္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ သက္သက္လြတ္စားၾကသည္ကို ျမင္ေနေတြေနရပါသည္ ဘုရား။ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က  သက္သက္လြတ္စားျခင္းရွိခဲ့ပါသလားဘုရား။ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ား၊ သာဓကမ်ားရွိခဲ့ပါသလား အရွင္ဘုရား။ ရွင္းလင္းျပသ ေပးသနားေတာ္မူပါဘုရား။

သီဟေအာင္၊ ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ဆုိဒ္

ေျဖ။ ။ စိပ္ပုတီးနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဦးဇင္းသိသေလာက္ေျပာျပရမယ္ဆုိရင္ စိပ္ပုတီးဟာ ျမတ္ဗုဒၶမပြင့္ခင္ကတည္းက သမထက်င့္စဥ္ကုိ က်င့္ၾကတဲ့ ရေသ့ေတြရဲ႕ အသံုးအေဆာင္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ စိပ္ပုတီးစိပ္ျခင္းဟာ စိတ္ၿငိမ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္လုိ႔ သမထက်င့္စဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါျပင္ ဟိႏၵဴစတဲ့ တႏၱရ၊ မႏၱရဂုိဏ္းသားေတြဟာလည္း မန္းမုတ္ျခင္းေတြကုိ အသံုးျပဳတဲ့အတြက္ ေခါက္ေရမွတ္မိေအာင္ ပုတီးကုိအသံုးျပဳၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ စိတ္ပုတီးဟာ ေထရ၀ါဒတုိ႔ အသံုးအေဆာင္မဟုတ္ဘဲ မဟာယာန၊ ဟိႏၵဴ၊ တႏၱရ၊ မႏၱရဘာသာတုိ႔ရဲ႕ အသံုးအေဆာင္သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ခုေခတ္မွာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားတြင္လည္း ၀ိပႆနာျဖစ္တဲ့ ထြက္သက္၀င္သြက္၊ ရုပ္ခႏၶာကုိယ္ႀကီးရဲ႕ အၿမဲမရွိျခင္း၊ ဆင္းရဲျခင္း၊ စိတ္ကုန္စရာေတြနဲ႔ျပည့္ေနျခင္း၊ မိမိျဖစ္ခ်င္တုိင္း အစုိးမရတဲ့ခႏၶာကိုယ္ႀကီးပါလားလုိ႔ ၀ိပႆနာကုိ မရႈ႕ႏုိင္ေသးတဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ားအေနနဲ႔ျဖင့္ သမထက်င့္စဥ္ျဖစ္တဲ့ စိတ္ၿငိမ္ေအာင္ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ဗုဒၶါႏုႆတိဂုဏ္ေတာ္ပြားမ်ားျခင္းတုိ႔၌ စိပ္ပုတီးကုိ အသံုးျပဳေနတာ ေတြ႕ပါတယ္။ ၀ိပႆနာကုိ တုိက္ရုိက္ခ်က္ျခင္း မရႈ႕မွတ္ႏုိင္ေသးလုိ႔ စိပ္ပုတီးနဲ႔ သမထက်င့္စဥ္ကုိ စတင္က်င့္တာဟာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သမထေလာက္နဲ႔ပဲ ေက်နပ္မေနဘဲ ၀ဋ္ဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္မဲ့ ၀ိပႆနာက်င့္စဥ္ကုိပါ အဆင့္တတ္ရန္ မေမ့ဖုိ႔လည္း လုိပါတယ္။ စိပ္ပုတီးနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဒီေလာက္ဆုိ ရွင္းမယ္ထင္ပါတယ္။

အရွင္ေကာမလ(ခ)ဆန္နီေနမင္း

“လူမွာအမ်ိဳး၊ ၾကက္မွာအရိုး”  “ငွက္ေပ်ာပင္စိုက္၊ မိလိုက္ဖပါ” ဆိုတဲ့စကားေတြကို လူတိုင္းလိုလိုၾကားဖူးပါလိမ့္မယ္။ ဆိုလိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ လူတစ္ေယာက္အတြက္ သူဆင္းသက္လာခဲ့တဲ့မ်ိဳးရိုးက အလြန္အေရးႀကီးတယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ 

   လူေကာင္းသူေကာင္း မ်ိဳးရိုးသန္႔က ေမြးဖြါးလာတဲ့သူဟာ လူေကာင္းသူေကာင္းေလးျဖစ္ၿပီး။ လူဆိုးလူမိုက္ေတြက ေမြးဖြါးလာတဲ့သူက လူဆိုးလူမိုက္ျဖစ္မယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။

   ဒါေပမဲ့မ်ိဳးရိုးတစ္ခုထဲေၾကာင့္ လူေကာင္းသူေကာင္းမျဖစ္နိုင္သလို လူဆိုးလူမိုက္         တစ္ေယာက္လည္းမျဖစ္နိုင္တာကို သူေတာ္ေကာင္းေတ ြဆီေရာက္သြားလို႔ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္သြားတဲ့ ေက်းႏွင့္လူဆိုးသူခိုးေတြဆီေရာက္သြားလို႔ ဆိုးသြမ္းသြားတဲ့ ေက်းညီေနာင္နဲ႔ ဥပမာ ေပးၾကပါတယ္။
“ေရႊပင္နားေတာ့ ေရႊေက်း၊ ေငြပင္နားေတာ့ ေငြေက်း၊” လို႔ လဲစာဖြဲ႔ၾကပါတယ္။

     အဲ့ဒါ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လူတစ္ေယာက္(၀ါ) သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ရဲ့ အမူအက်င့္၊ စိတ္ထားေတြဟာ ရုပ္ခႏၶာေပၚတြင္သာမက စိတ္ခႏၶာ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးေပၚမွာမူတည္ေနလို႔ပါပဲ။ 

          ဒါေၾကာင့္ ဓမၼေဘရီ ဆရာေတာ္ အရွင္ဝီရိယ(ေတာင္စြန္း) ရဲ့တန္ဖိုးရွိလွတဲ့ ပ႒ာန္းတရား ေတာ္၊  ကမၼပစၥည္းအခန္းမွာ၊ “ဗီဇနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္” ဘယ္ဟာအဓိကက်သလဲ ဆိုတဲ့ ျပႆနာကို သေျပကန္ ဆရာေတာ္ အရွင္ဝါေသ႒ာဘိဝံသ မေထရ္ႀကီးကို ကိုးကားၿပီး ပစၦိမဘဝိကပုဂၢိဳလ္ဆိုတဲ့ မုခ်ေသခ်ာတဲ့ ဆုႀကီးပန္ နိယတပစၦိမဘဝိက မ်ားမွာသာ ဗီဇက ပိုအေရးႀကီးၿပီး၊ဆုႀကီး ပန္မဟုတ္တဲ့ အနိယတပစၦိမဘဝိက ပုဂၢိဳလ္ မ်ားမွာေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္က ပိုအေရးႀကီး တယ္လို႔ ရွင္းလင္းျပထားပါတယ္။

က်မ အခုေဖၚျပမဲ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇ (Genetics) ဆိုတာကေတာ့ အဲ့ဒီေလာက္မရႈပ္ေထြး၊ မခက္ခဲပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ရုပ္သက္သက္ကိုသာသိတဲ့ သိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ့ ေတြ႔ရွိခ်က္မို႔ပါပဲ။

   က်မတို႔ရဲ့ရုပ္လကၡဏာေတြဟာ အမိအဖတို႔ရဲ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇ (Genes) ေတြကရတာ          ျဖစ္ၿပီး၊ က်မတို႔ရဲ့



အာဖရိကတိုက္၊ ယူဂန္ဒါ ႏိုင္ငံငယ္ေလးက ခရစ္ယာန္မိသားစုမွာ Steven ကို၁၉၆၆-ခုႏွစ္က ဖြားျမင္ခဲ့တာပါ။ သူဟာ ငယ္ငယ္က ဘာသာတရားဆိုလို႔ ခရစ္ယာန္နဲ႔အစၥလာမ္ ၂-ခုတည္းသာရွိတယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာပါ။ ၁၀ ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ေရာက္မွ
အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ေဂါတမ ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ေပၚထြန္းခဲ့ဖူးေၾကာင္းကိုနာမည္ေလာက္သာ ၾကားဖူးခဲ့သူပါ။ အ႐ြယ္ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာ သူဟာအိႏၵိယႏိုင္ငံကို ႏိုင္ငံျခားပညာသင္ သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ထိုင္းလူမ်ိဳးရဟန္းေတာ္ ၂-ပါးနဲ႔ ခင္မင္ခဲ့ၿပီး ဗုဒၶဝါဒကို အနည္းငယ္
ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။
ထိုင္းဘုန္းေတာ္ႀကီး ၂-ပါး မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း သူဟာ ဗုဒၶဝါဒကိုဆက္လက္ေလ့လာဖို႔ သိပ္ၿပီး စိတ္ဝင္စားခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ သူက
တိဗတ္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမားရွိရာကို သြားေရာက္ အ႐ိုအေသေပးခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေလ့လာဖို႔ဆံုးျဖတ္ၿပီးစားဝတ္ေနေရးအတြက္ ႏိုင္ငံျခားသား ခရီးသြားေတြမ်ားတဲ့ ေဒသတစ္ခုမွာ
ဒိုင္ဗင္ပစ္၊ ေရကူး နည္းျပလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ဘဝဟာအတိုင္းအတာတစ္ခုျပည့္ျပည့္စံုစံု ေနခဲ့ရပါတယ္။ သူဟာ
ေလာကီဥစၥာျပည့္စံုမႈေတြ မွာ ဘယ္လိုမွ မေမြ႔ေလ်ာ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္းလက္ရွိအလုပ္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး အမိခင္ႏိုင္ငံကို ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။
မိသားစုနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတြက သူ႔ကို ခရီးေဆာင္အိပ္ႀကီးသယ္ေဆာင္ၿပီး ျပန္လာမဲ့ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရး သမားႀကီးအျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတာပါ။သူ႔ကိုတကယ္ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ဗုဒၶဘာသာစာအုပ္ေတြနဲ႔ ဒိုင္ဗင္ပစ္၊ ေရးကူးရာမွာ
သံုးတဲ့ ပစၥည္းေတြသယ္လာတဲ့ ဆံပင္ရိတ္ထားတဲ့ ေယာဂီတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာကိုေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အျခားလူေတြအတြက္ေတာ့ ေရကူးစရာ ပင္လယ္မရွိ တရားေဆြးေႏြးစရာဗုဒၶဘာသာဝင္ မရွိတဲ့ ႏိုင္ငံကို

 
၁။ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေယာက်ၤားျမတ္ကုိ ဖြားျမင္ေသာခဏ၌ ေလာကဓာတ္တစ္ေသာင္း တုန္လွဳပ္
၏။(ဤေလာကဓာတ္ စၾကာဝဠာတုိက္ တစ္ေသာင္း၌ တုန္လွဳပ္ျခင္းသည္ကား အေလာင္းေတာ္
ေယာက်ၤားျမတ္၏ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ကုိ ထုိးထြင္းျမင္သိ ရရွိအံ့ေသာ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္
ျဖစ္ေပ၏)။

၂။ေလာကဓာတ္ စၾကာဝဠာတုိက္တစ္ေသာင္း၌ ေနၾကကုန္ေသာ နတ္ျဗဟၼာတုိ႔သည္ ဤစၾကဝဠာ
တစ္ခုတည္း၌ ေပါင္းဆုံစည္းေဝးၾကကုန္၏။
(ဤေလာကဓာတ္ စၾကဝဠာ တုိက္တစ္ေသာင္း၌ ေနၾကကုန္ေသာ နတ္ျဗဟၼာတုိ႔ ဤစၾကဝဠာ တစ္ခု
တည္း၌ ေပါင္းဆုံစည္းေဝးျခင္းသည္ကား ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကုိ ေဟာေတာ္မူေသာအခါ၌ ထုိနတ္
ျဗဟၼာအေပါင္းတုိ႔ တစ္ျပဳိင္နက္စုေဝး၍ တရားေတာ္ကုိ နာယူရန္ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၃။ဖြားျမင္လာေသာ အေလာင္းေတာ္ေယာက်ၤားျမတ္ကုိ ေရွ့ဦးစြာ နတ္ျဗဟၼာတုိ႔က ခံယူၾကကုန္၏။
(ထုိသုိ႔ ေရွ့ဦးစြာ ျဗဟၼာနတ္တုိ႔ ခံယူၾကျခင္းသည္ ရူပါဝစရစ်ာန္တရား ေလးပါးတုိ႔ကုိ ရဖုိ႔ရန္ ေရွ့ေျပး
အေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ၾကီးျဖစ္ေပ၏။)
၄။ဖြားျမင္လာေသာ အေလာင္းေတာ္ေယာက်ၤားျမတ္ကုိ ျဗဟၼာနတ္တုိ႔ခံယူျပီးေနာက္ လူတုိ႔ခံယူၾကကုန္
၏။(ထုိသုိ႔ျဗဟၼာနတ္တုိ႔ ခံယူၾကျပီးေနာက္ လူတုိ႔ခံယူျခင္းသည္ အရူပါဝစရစ်ာန္ေလးပါးကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္
ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၅။ညွဳိ့ၾကိဳးျဖင့္ဖြဲ႔ယွက္ စီရင္အပ္ေသာ ေစာင္းညွင္းတုိ႔သည္ မတီးခတ္ရဘဲ အလုိအေလ်ာက္ျမည္ကုန္၏
(ထုိသုိ႔ ေစာင္းညွင္းမ်ား မတီးခတ္ရဘဲ အလုိအေလ်ွာက္ ျမည္ၾကျခင္းသည္ အစဥ္အတုိင္း ဝင္စားအပ္
သည့္ ရူပါဝစရသမာပါတ္(၄)ပါး၊အရူပါဝစရသမာပါတ္(၄)ပါး၊နိေရာဓသမာပတ္အားျဖင့္ ဤကုိးပါး
ေသာ အနဳပုဗၺဝိဟာရ သမာပတ္တုိ႔ကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္၊ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၆။သားေရျဖင့္ ဖြဲ႔ယွက္က်က္အပ္ေသာ စည္ၾကီးစည္ငယ္(ဗုံၾကီး ဗုံငယ္)တုိ႔သည္ မတီးမခတ္ရဘဲ အလုိ
အေလ်ွာက္ ျမည္ၾကကုန္၏။
(ထုိစည္ၾကီး စည္ငယ္မ်ား မတီးခတ္ရဘဲ အလုိအေလ်ွာက္ျမည္ၾကျခင္းသည္ အလြန္ျမတ္ေသာ တရား
စည္ေတာ္ၾကီး ရုိက္တီးယြမ္းေဆာ္ လူနတ္တုိ႔ကုိ ၾကားလွဳ့ံေဆာ္ေစေတာ္မူမည့္ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း
ပုဗၺနိမိတ္ ျဖစ္ေပ၏။)

၇။လူတုိ႔အား သြင္းေႏွာင္တုတ္ခ်ည္အပ္ကုန္ေသာ ေႏွာင္အိမ္ ေႏွာင္ၾကိဳးတုိ႔သည္ အပုိင္းပုိင္းျပတ္ကုန္ပါတယ္။
(ထုိသုိ႔ျပတ္ျခင္းသည္ ငါတည္းဟူေသာ မာန္မာနကုိ အၾကြင္းမဲ့အျမစ္ျပတ္ ပယ္သတ္နုိင္ရန္ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၈။ေၾကးနီ၌ ျငိတြယ္တင္ကပ္ေသာ အညစ္အေၾကးကုိ အခ်ဥ္ေရျဖင့္ ေဆးေၾကာလုိက္သကဲ့သုိ႔ ေရာဂါ
ရွိေနေသာ ေရာဂါသည္တုိ႔၌ စြဲကပ္လ်က္ရွိေသာ ေရာဂါခပ္သိမ္းတုိ႔ ေပ်ာက္ျငိမ္းၾကကုန္၏။
(ထုိသုိ႔ ေရာဂါခပ္သိမ္း ေပ်ာက္ျငိမ္းၾကျခင္းသည္ လူမ်ားအေပါင္း၏ အလုံးစုံေသာ ဝဋ္ဒုကၡ ေရာဂါ၏
ကင္းျငိမ္းမွဳျဖစ္ေသာ သစၥာေလးပါးတရားကုိ သိျမင္ဖုိ႔ရန္ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၉။အမိဝမ္းတြင္းမွပင္ မ်က္စိကြယ္ခဲ့ၾကေသာ သူတုိ႔သည္ အဆင္းရူပါရုံကုိ ပကတိလူကဲ့သုိ႔ပင္ျမင္ၾကကုန္၏။
(ထုိသုိ႔ ျမင္ၾကျခင္းသည္ လူအမ်ားအေပါင္းတုိ႔ ဒိဗၺစကၡဳဥာဏ္ကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၀။အမိဝမ္းတြင္းမွပင္ နားပင္းခဲ့ၾကေသာ သူတုိ႔သည္ အသံ သဒၵါရုံ ပကတိလူတုိ႔ကဲ့သုိ႔ပင္ ၾကားၾကကုန္၏။
(ထုိသုိ႔ ၾကားျခင္းသည္ လူမ်ားအေပါင္းတုိ႔ ဒိဗၺေသာတဥာဏ္ကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၁။ေျခဆြံ႔သျဖင့္ မသြားနုိင္ကုန္ေသာ သူတုိ႔သည္ ေျခေကာင္းသန္စြမ္းလာကာ သြားနုိင္ၾကကုန္၏။
(ထုိသုိ႔သြားနုိင္ၾကျခင္းသည္ ဣဒၶိပါဒ္ေလးပါးကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၂။အမိဝမ္းတြင္းမွာပင္ ဆြံ႔အသျဖင့္ စကားမေျပာနုိင္ေသာသူတုိ႔သည္ သတိတရားျဖစ္ပြားလာကာ စကားေျပာဆုိတတ္ကုန္၏။
(ထုိသုိ႔ လူအမ်ား စကားေျပာတတ္လာျခင္းသည္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးတရားကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္၊ေရွ့ေျပး အေၾကာင္းပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၃။ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ေဘးၾကမ္းထူေျပာေသာ အရပ္တစ္ပါးသုိ႔ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ေလွ၊သေဘာၤ
တုိ႔သည္ ေဘးရန္ကင္းကြာ မိမိတုိ႔ဆိပ္ကမ္းသုိ႔ ခ်မ္းသာစြာ ေရာက္ကုန္၏။
(ထုိသုိ႔ ေရာက္ၾကၿခင္းမွာ ပဋိသမၻိဒါဥာဏ္ေလးပါးကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၄။ေကာင္းကင္၌တည္ေသာ ရတနာအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ေျမ၌တည္ေသာ ရတနာအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔၏..
အလြန္ထြန္လင္းေသာ အေရာင္အဝါတုိ႔ျဖင့္ ေတာက္ပကုန္၏။
(ထုိသုိ႔ ရတနာအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔ မိမိတုိ႔အေရာင္ျဖင့္ ေတာက္ပျခင္းသည္ တရားတည္းဟူေသာ အေရာင္..
တရားတည္းဟူေသာ အလင္းကုိ ရဖုိ႔ရန္၊ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။တရားအလင္းေရာင္ကုိ
ေဝေနယ်တုိ႔အား ေပး၍ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ ဘုန္းတန္ခုိးေရာင္ျဖင့္ ေတာက္ေျပာင္းျခင္း၏ ေရွ့ေျပး
အေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၅။ရန္သူျဖစ္ေသာ သတၱဝါတုိ႔ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္သည့္ ေမတၱာစိတ္ကုိရၾကကုန္၏။
(ထုိသုိ႔ ေမတၱာစိတ္ကုိ ရၾကျခင္းသည္ ျဗဟၼာ့ဝိဟာရတရားေလးပါး(ျဗဟၼစုိရ္)တရားေလးပါးကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္
ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း နိမိတ္ျဖစ္ေပ၏)။

၁၆။ငရဲမီး ျငိမ္းေအး၏။
(ထုိသုိ႔ ငရဲမီးျငိမ္းေအးျခင္းသည္ ေလာဘ ၊ ေဒါသ ၊စေသာ မီး(၁၁)မ်ဳိးတုိ႔ ျငိမ္းေအးဖုိ႔ရန္၊ေရွ့ေျပး
အေၾကာင္းနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၇။ေမွာင္အတိက်ေနေသာ ေလာကႏၱရက္ ငရဲတုိ႔၌ အေရာင္အလင္းသည္ ထင္လင္းစြာျဖစ္ေပၚ၏။
(ထုိသုိ႔ျဖစ္ေပၚျခင္းသည္ အဝိဇၨာတည္းဟူေသာ အမုိက္အေမွာင္ကုိ ပယ္ျဖဳိခြင္း၍ အလင္းဥာဏ္ပညာ
ဝိဇၨာကုိ ျပဳနုိင္ေပးနုိင္ေရး၏ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၈။စီးျမဲေသာ ျမစ္ေရအယဥ္သည္ မစီးေတာ့ဘဲ တန္႔ရပ္၏။
(ထုိသုိ႔တန္႔ရပ္ျခင္းသည္ စတုေဝသာရဇၨဥာဏ္ကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၉။မဟာသမုဒၵရာ၌ ရွိသမ်ွေသာေရသည္ ခ်ဳိျမိန္ေကာင္းမြန္ေသာ အရသာရွိ၏။
(ထုိသုိ႔ မဟာသမုဒၵရာ၌ရွိသမ်ွေသာ ေရ ခ်ဳိျမိန္ျခင္းသည္ ကိေလသာတုိ႔ ျငိမ္းေအးမွဳတည္းဟူေသာ

ဒီေန႕ (၂၄.၂.၂၀၁၂) မွာ မနက္ေစာေစာ ေဖ႕ဘုတ္ကေနျပီးေတာ႕ လင္႕ခ္တစ္ခုေတြ႕လိုက္တယ္... ေခါင္းစဥ္ေၾကာင္႕ ခ်က္ျခင္းပဲ ဖြင္႕ၾကည္႕မိတယ္... အားလံုးပဲ စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ ဗီဒီယုိဖုိင္ေလး လင္႕ခ္ ခ်ိတ္ထားေပးပါတယ္... ၾကည္႕လို႕အဆင္ေျပမယ္ဆို တိုက္ရိုက္ၾကည္႕သြားႏုိင္ပါတယ္... အကယ္၍ ကြန္နက္ရွင္ေၾကာင္႕ အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ျပီးခဲ႕တဲ႕အေခါက္က ၀ိမုတိၱရသ ဆိုဒ္ေလးက ကုသုိလ္ျပဳ အပင္ပန္းခံ စာရိုက္တင္ျပတာကို အတုယူျပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္႕ ဆုိဒ္ေလးကေန တင္ေပးလိုက္ပါတယ္...

 

ေၾကျငာခ်က္...

ဆရာနည္းနည္းေၾကျငာစရာေလးရိွတယ္လို႕... ဤပလႅင္က ဘုရားရဲ႕ ဘုန္းေတာ္အတြက္ပဲျဖစ္တယ္လို႕ ေျပာခ်င္တယ္... ဘုရားသခင္ရဲ႕ ဘုန္းေတာ္ကိုေထာက္ျပီးစကားေျပာၾကရေအာင္လို႕... ေအမင္...
ဘုရားသခင္ ဘုန္းေတာ္ကိုေထာက္ျပီးစကားေျပာၾကရေအာင္လို႕... တခါတေလမွာ ဒီပလႅင္ကိုသံုးျပီးေတာ႕မွ
ေျပာတာမွားတဲ႕အတြက္ေၾကာင္႕ ေျမာက္ျမားစြာေသာသူေတြ ခက္ခဲ႕မႈေတြေရာက္တတ္တယ္...

S.Gum Aung ကိစၥ

ဆရာဒီေန႕ဘာေျပာခ်င္သလဲဆိုေတာ႕ က်န္ခဲ႕တဲ႕ ၅ ရက္ေန႕တုန္းက S.Gum Aung နဲ႕ပတ္သက္ျပီးမွ နည္းနည္းေလး ေျပာျပခ်င္တယ္... ဒီမွာရိွတဲ႕ အသင္းသူ အသင္းသားေတြေကာ ကမာၻတစ္လႊားရိွတဲ႕ ၀က္ဆုိဒ္မွာၾကည္႕ျပီး ခြန္အားယူတဲ႕ ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြအေယာက္တုိင္းကို စကားေျပာခ်င္တယ္... ဒီဆရာရဲ႕ သြန္သင္ခ်က္ေတြ ဒီတစ္ခါ သက္ေသခံခ်က္ေပါ႕ သြန္သင္ခ်က္မပါပါဘူး... သူသက္ေသခံသြားတဲ႕ အရာေပၚမွာ အားလံုးခြန္အားရျပီးေတာ႕မွ အၾကီးအက်ယ္ ၀မ္းေျမာက္ၾကတယ္... စိတ္လႈပ္ရွားၾကတယ္... တကယ္ေကာင္းတဲ႕ ဇာတ္လမ္းျဖစ္တယ္လို႕ ခံယူမိခဲ႕ၾကတယ္... သို႕ေသာ္ MCA အသင္းေတာ္က အသင္းေတာ္တပါးတည္းပဲ မဟုတ္ပဲနဲ႕ လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဖက္ေတြက ကမာၻနဲ႕အ၀ွမ္းရိွေနၾကတယ္... MCA ကိုလည္း ခ်စ္တယ္ ထုိအသင္းေတာ္မ်ားကိုလည္း ခ်စ္ၾကတဲ႕အခါမွာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ မိသဟေတြ ေျမာက္ျမားစြာ ရိွတဲ႕အတြက္ေၾကာင္႕ အသင္းေတာ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သင္းအုပ္ဆရာမ်ား လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဖက္ေတြေပါ႕ေနာ္...
တစ္ခ်ဳိ႕က စာေရးလာျပီးေတာ႕မွ  ဆရာရဲ႕ ဆရာ S.Gum Aung နဲ႕ပတ္သက္ျပီးေတာ႕မွ



ရသမွ် အခ်ိန္ေတြ အားလံုးနီးနီး ျဖစ္ညစ္ေရးထားရတဲ႕ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ေတာ႕ ျပီးသြားပါျပီ... vote ကိုေလးစားတဲ႕အေနနဲ႕ တကယ္႕ကို vote အတိုင္းပဲ လုပ္မယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ထားတာပါ... ebook လုပ္ဖို႕ vote မ်ားတဲ႕အတြက္ ebook အရင္ဆံုးတင္လုိက္ပါတယ္... ေနာက္ပိုင္းမွာ post အေနနဲ႕လည္း ထပ္တင္သြားေပးပါ႕မယ္...အားလံုး စာမ်က္ႏွာ ၉၃ မ်က္နွာတည္းပါတာပါ... ၉၃ မ်က္ႏွာအတြက္ ညဘက္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ အိပ္ေရးပ်က္ခဲ႕ရပါတယ္... သမိုင္းေတြမွားသြားမွာစိုးတဲ႕စိတ္... ေစတီပုထိုးဘုရားေတြအေၾကာင္းမွားမွာ စိုးတဲ႕စိတ္နဲ႕ စာအုပ္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ဖတ္ျပီးမွ ေရးခဲ႕ရတာပါ... အမွန္အတိုင္းေျပာရင္ အရင္စာအုပ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ျပီး စိတ္မပူဘူး... ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ ဘုရားတစ္ဆူ စာအုပ္တစ္အုပ္ အဲလိုေရးခဲ႕တာကိုး... အားလံုးကလည္း စာမ်က္ႏွာ ၂၀ ထက္မပိုဘူး... ကၽြန္ေတာ္႕အတြက္လည္း သမိုင္းေၾကာင္း လက္လွမ္းမီွတဲ႕ ဘုရားေစတီေတြျဖစ္ေတာ႕ မခက္ခဲ႕ဘူး... ဒါေပမယ္႕ အခု ေျမာက္ဦးခရီးစဥ္ စာအုပ္ကေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း ပင္ပန္းရသလို ေတာ္ေတာ္လည္း စိတ္ပူရတယ္...
ကိုယ္႕ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ သမိုင္း၀င္ေနရာတစ္ခုျဖစ္တာကတစ္ေၾကာင္း... ကၽြန္ေတာ္ပုဂၢိဳလ္ေရး ခံစားခ်က္အရ... ဘာသာေရး နဲ႕ လူမ်ဳိးေရး မွာ ကၽြန္ေတာ္ေလးစားရတဲ႕ အစြမ္းသတၱိေတြနဲ႕ ျပည္စံုေနတဲ႕ ရခုိင္သူရခုိင္သားအားလံုးရဲ႕ သမိုင္း၀င္ သာသနာ႕နယ္ေျမ ျဖစ္ေနတာကတစ္ေၾကာင္း... အဲဒါေတြေၾကာင္႕ စိတ္ပူပင္ခဲ႕ရတာလည္းပါပါတယ္... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္႕ ဒီဆုိဒ္ေလးမွာ လူေတြ လာေရာက္လည္ပတ္ ၾကတာ တစ္ေန႕တစ္ျခားမ်ားလာတဲ႕အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ စာအုပ္ေတြေရးရတာလည္း အားရိွပါတယ္... ဗုဒၶဘာသာအတြက္ဆိုရင္လည္း လက္မေႏွးၾကတဲ႕ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ေတြ... သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြ... ဒီဆိုဒ္မွာေရာ... ေဖ႕ဘုတ္မွာေရာ... G+ မွာပါ... မားမားမတ္မတ္တည္ရိွေနၾကတဲ႕အတြက္... ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္လုပ္ အင္အားရိွေနတာ အမွန္ပါ... မွားလည္း အားမနာတမ္းေထာက္ျပမဲ႕သူေတြရိွေနသလို မွန္လည္း အားေပးမဲ႕သူေတြ ရိွေနတဲ႕အတြက္
ကၽြန္ေတာ္ အပင္ပန္းခံရက်ဳိးနပ္မယ္ဆိုတာ ေမွ်ာ္လင္႕ျပီးသားပါ... အားလံုး အဆင္မေျပတာရိွရင္ ေျပာေပးၾကပါဦး.. ကၽြန္ေတာ္ ေဒါင္းလုပ္လုပ္နည္းေလးပါ