ဒီကိစၥေပၚေပၚလာျခင္းတုန္းက ေတာ္ေတာ္၀ရုန္းသုန္းကားျဖစ္လိုက္တယ္... ဒါေပမယ္႕ ဆရာေတာ္ေတြရဲ႕ အလြန္ေကာင္းမြန္တဲ႕ ဦးေဆာင္မႈ... အလြန္ေကာင္းမြန္တဲ႕ ေျဖရွင္းမႈေတြေၾကာင္႕ အက်ဳိးေတြ အျမတ္ေတြ အမ်ားၾကီးရလိုက္ပါတယ္... ပထမဆံုးအေနနဲ႕ MCA အသင္းက အမႈေဆာင္ကိုယ္တုိင္ ထုတ္ျပန္ေပးခဲ႕ရတယ္... ေနာက္တစ္ဆင္႕အခု ျမန္မာခရစ္ယာန္အသင္းကေန ထပ္ထုတ္ျပန္ေပးတယ္...
ဒါဟာ ၾကိဳးစားမႈေၾကာင္႕ရခဲ႕တဲ႕ အက်ဳိးရလဒ္ေတြပါပဲ... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာင္ဆိုရင္လည္း ဆရာဒကာမ်ား ေကာင္းမြန္စြာ စုစုစည္းစည္း ဆက္လက္လက္တဲြေဆာင္ရြက္သြားရမယ္ဆိုတဲ႕ အသိစိတ္ ကၽြန္ေတာ္စိတ္သ႑ာန္မွာ ပိုမိုစဲြျမဲသြားခဲ႕ပါတယ္...။

အာဖရိကတိုက္၊ ယူဂန္ဒါ ႏိုင္ငံငယ္ေလးက ခရစ္ယာန္မိသားစုမွာ Steven ကို၁၉၆၆-ခုႏွစ္က ဖြားျမင္ခဲ့တာပါ။ သူဟာ ငယ္ငယ္က ဘာသာတရားဆိုလို႔ ခရစ္ယာန္နဲ႔အစၥလာမ္ ၂-ခုတည္းသာရွိတယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာပါ။ ၁၀ ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ေရာက္မွ
အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ေဂါတမ ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ေပၚထြန္းခဲ့ဖူးေၾကာင္းကိုနာမည္ေလာက္သာ ၾကားဖူးခဲ့သူပါ။ အ႐ြယ္ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာ သူဟာအိႏၵိယႏိုင္ငံကို ႏိုင္ငံျခားပညာသင္ သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ထိုင္းလူမ်ိဳးရဟန္းေတာ္ ၂-ပါးနဲ႔ ခင္မင္ခဲ့ၿပီး ဗုဒၶဝါဒကို အနည္းငယ္
ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။
ထိုင္းဘုန္းေတာ္ႀကီး ၂-ပါး မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း သူဟာ ဗုဒၶဝါဒကိုဆက္လက္ေလ့လာဖို႔ သိပ္ၿပီး စိတ္ဝင္စားခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ သူက
တိဗတ္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမားရွိရာကို သြားေရာက္ အ႐ိုအေသေပးခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေလ့လာဖို႔ဆံုးျဖတ္ၿပီးစားဝတ္ေနေရးအတြက္ ႏိုင္ငံျခားသား ခရီးသြားေတြမ်ားတဲ့ ေဒသတစ္ခုမွာ
ဒိုင္ဗင္ပစ္၊ ေရကူး နည္းျပလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ဘဝဟာအတိုင္းအတာတစ္ခုျပည့္ျပည့္စံုစံု ေနခဲ့ရပါတယ္။ သူဟာ
ေလာကီဥစၥာျပည့္စံုမႈေတြ မွာ ဘယ္လိုမွ မေမြ႔ေလ်ာ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္းလက္ရွိအလုပ္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး အမိခင္ႏိုင္ငံကို ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။
မိသားစုနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတြက သူ႔ကို ခရီးေဆာင္အိပ္ႀကီးသယ္ေဆာင္ၿပီး ျပန္လာမဲ့ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရး သမားႀကီးအျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတာပါ။သူ႔ကိုတကယ္ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ဗုဒၶဘာသာစာအုပ္ေတြနဲ႔ ဒိုင္ဗင္ပစ္၊ ေရးကူးရာမွာ
သံုးတဲ့ ပစၥည္းေတြသယ္လာတဲ့ ဆံပင္ရိတ္ထားတဲ့ ေယာဂီတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာကိုေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အျခားလူေတြအတြက္ေတာ့ ေရကူးစရာ ပင္လယ္မရွိ တရားေဆြးေႏြးစရာဗုဒၶဘာသာဝင္ မရွိတဲ့ ႏိုင္ငံကို

ဒီေန႕ (၂၄.၂.၂၀၁၂) မွာ မနက္ေစာေစာ ေဖ႕ဘုတ္ကေနျပီးေတာ႕ လင္႕ခ္တစ္ခုေတြ႕လိုက္တယ္... ေခါင္းစဥ္ေၾကာင္႕ ခ်က္ျခင္းပဲ ဖြင္႕ၾကည္႕မိတယ္... အားလံုးပဲ စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ ဗီဒီယုိဖုိင္ေလး လင္႕ခ္ ခ်ိတ္ထားေပးပါတယ္... ၾကည္႕လို႕အဆင္ေျပမယ္ဆို တိုက္ရိုက္ၾကည္႕သြားႏုိင္ပါတယ္... အကယ္၍ ကြန္နက္ရွင္ေၾကာင္႕ အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ျပီးခဲ႕တဲ႕အေခါက္က ၀ိမုတိၱရသ ဆိုဒ္ေလးက ကုသုိလ္ျပဳ အပင္ပန္းခံ စာရိုက္တင္ျပတာကို အတုယူျပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္႕ ဆုိဒ္ေလးကေန တင္ေပးလိုက္ပါတယ္...

ဘုရားသခင္ ဘုန္းေတာ္ကိုေထာက္ျပီးစကားေျပာၾကရေအာင္လို႕... တခါတေလမွာ ဒီပလႅင္ကိုသံုးျပီးေတာ႕မွ
ေျပာတာမွားတဲ႕အတြက္ေၾကာင္႕ ေျမာက္ျမားစြာေသာသူေတြ ခက္ခဲ႕မႈေတြေရာက္တတ္တယ္...
တစ္ခ်ဳိ႕က စာေရးလာျပီးေတာ႕မွ  ဆရာရဲ႕ ဆရာ S.Gum Aung နဲ႕ပတ္သက္ျပီးေတာ႕မွ

မဟာယနဗုဒၶဘာသာသည္ ပ်ဴေခတ္ကတည္းကပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ေရာက္ရွိေနခဲ႔ျပီ

ျဖစ္ေၾကာင္း ပ်ဴေခတ္ဘုရားေလာင္းပံုပါ အုတ္ခြက္မ်ားက သက္ေသခံေနခဲ႕သည္။

ပ်ဴျမဳိ႔ေတာ္ေဟာင္းမ်ားကုိ တူးေဖာ္ျပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း ျပည္႔ျပည္႔စုံစုံ သုေတသန
မျပဳရေသးေသာေၾကာင္႔ ပ်ဴေခတ္တြင္ ဗုဒၶဘာသာတႏၱရ၀ါဒ
ထြန္းကားခဲ႔ျခင္း ရွိ၊ မရွိကုိမူ အတိအက်မသိရေသးေခ်။
ပ်ဴေခတ္ကုိ ဆက္ခံေသာ ပုဂံေခတ္၌ကား၊
သမုိင္း၀င္ျဖစ္ရပ္မ်ား၊ သုေတသနအေထာက္ထားမ်ားအရ မဟာယနဗုဒၶဘာသာ
တျဖစ္လဲ တႏၱရ၀ါဒ ထြန္းကားလ်က္ရွိသည္ဟု ယူဆႏုိင္သည္။

ပုဂံေခတ္အရည္းၾကီးမ်ားသည္ တႏၱရ၀ါဒ ကုိက်င္႔သုံးခဲ႔သူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္ဟု
ယူဆသူမ်ားရွိသည္။ အေနာ္ရထာမတုိင္မီက အရည္းၾကီးမ်ားသည္ တႏၱ၀ါဒီတုိ႔
က်င္႔သုံးေသာ အရက္ေသစာေသာက္စားျခင္း(ေမရယ)၊
အမဲသားငါးစားျခင္း(မံသ)
ႏွင္႔ ပန္းဦးလြတ္၊ ပန္းဦးအလွဴခံကာ ေမထုန္မွီ၀ဲျခင္း(ေမထုန) လမ္းစဥ္တုိ႔ကုိ
က်င္႔သုံးခဲ႔ၾကသည္ဟု ေဖာ္ျပျခင္းမ်ားရွိသည္။

အေနာရထာမင္းသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကုိ ယုံၾကည္လက္ခံျပီးေနာက္
အရည္းၾကီးတုိ႔ကုိ ႏွိမ္ႏွင္းခဲ႔သည္။ သုိ႔ရာတြင္ အရည္းၾကီးတုိ႔၏ လုပ္ရပ္မွာ

“ေဘးကုိေၾကာက္ရြံထိန္႔လန္ကုန္ေသာ သူတုိ႔သည္ ေတာေတာင္တုိ႔ကုိလည္းေကာင္း၊

ေနရာအရံတုိ႔ကုိလည္းေကာင္း၊ ေတာဆုိးသစ္ပင္တုိ႔ကုိလည္းေကာင္း၊ (ေဘးမွလြတ္ရန္)

မ်ားစြာ ဆည္းကပ္ကုိးကြယ္ၾကကုန္သည္ ဟု ေဂါတမဗုဒၶ က မိန္႔ေတာ္မူသည္။


ဤသုိ႔ ကုိးကြယ္ျခင္းမွာ သမုိင္းမတင္မွီကာလမွ ယေန႔တုိင္ ရွိေနသည္။

ေဘးအႏၱရာယ္မွ လြတ္ရန္၊ လုိတာမရေသာ ေဘးမွ လြတ္ရန္၊ ရျပီးသား

လက္လြတ္ရမည္႔ေဘးမွ လြတ္ရန္အတြက္၊ ေရနစ္သူသည္ ဆြဲမိဆြဲရာကုိဆြဲကုိင္

အားကုိးတတ္သကဲ႔သုိ႔ ေတြ႔ရာ ၾကဳံရာ ႏွီးႏြယ္ရာကုိ ေကာင္းလိမ္႔ႏုိးႏုိး အားကုိးၾကသည္။

ကုိးကြယ္ၾကသည္။ ေဗဒင္ေမးၾကသည္။ နတ္ေမးၾကသည္။ လတ္တေလာ ဒုကၡ၊

ေလာကီဒုကၡ၊ ရတာမလုိ၊ လုိတာမရေသာ ဒုကၡတုိ႔မွ လြတ္ရန္ ကုိးကြယ္ရာ ရွာၾကသည္။

ဤသုိ႔ ကုိယ္က်ဳိးကုိ အေျခခံလ်က္၊ ေလာဘကုိ အေျခခံလ်က္၊ ကုိးကြယ္ရာ ရွာၾကေသာ

လူသားတုိ႔၏ ဓမၼတာအတုိင္း၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္ပါလ်က္ ဆင္ျခင္တုံတရား အားနည္း

သူတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔တြင္ ကုိးကြယ္ရာ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ဟူေသာ ရတနာအစစ္ရွိျပီး

ျဖစ္ပါလ်က္ ဤရတနာသုံးပါးကုိ ေက်ာခုိင္းကာ၊ ဟုတ္လိမ္႔ႏုိးႏုိး၊ ဆင္ကန္းေတာ္တုိး၊

ေၾကာင္းက်ဳိးမမွန္သည္႔ ကိုးကြယ္ရာမ်ားကုိ ရွာေဖြလာၾကသည္။

ထုိသုိ႔ ရွာေဖြလာျခင္းေၾကာင္႔ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမည္ခံ သူတုိ႔အၾကား၀ယ္

နတ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ကုိးကြယ္မႈ႔၊

ထြက္ရပ္ေပါက္လမ္းလုိက္မႈ႔၊

ဘုိးေတာ္ မယ္ေတာ္ ပူေဇာ္ခ်ဥ္းကပ္မႈ႔မ်ားကုိ ျပဳလုပ္ေနၾကသည္ဟု

ေထရ၀ါဒီ သုေတသီတုိ႔က မွတ္ခ်က္ျပဳၾကသည္။

အရွင္၀ရသာမိ

http://www.sbay-student.org/
www.dhammaanalysis.multiply.com/
 

သာသနာေတာ္၌ အဓမၼ၀ါဒီ အ၀ိနယ၀ါဒီမ်ား ေပၚေပါက္လာခဲ႔ျပီဆုိလွ်င္ အႏုနည္းျဖင္႔
ေျဖရွင္းရသည္လည္း ရွိသည္။ အၾကမ္းနည္းျဖင္႔ ေျဖရွင္းရသည္လည္း ရွိသည္။
တစ္ပါးတည္း ေျဖရွင္းရသည္လည္းရွိသည္။ အုပ္စုဖြဲ႔၍ ေျဖရွင္းရသည္လည္း ရွိသည္။

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သံဃာ႔ပရိသတ္ႏွင္႔တကြ ဥပုသ္ျပဳရန္ ဥပုသ္အိမ္ထဲ၌
သီတင္းသုံးေတာ္မူလွ်က္ရွိပါသည္။ ထုိအခါ သံဃာ႔ပရိသတ္ထဲတြင္ ဒုႆီလ - သီလမဲ႔
ရဟန္းတပါး ပါ၀င္ေန၍ ျမတ္စြာဘုရားက ဥပုသ္ျပဳေတာ္မမူဘဲ ထုိင္လွ်က္သာ သီတင္းသုံး
ေနေတာ္မူပါသည္။ ဤသုိ႔ႏွင္႔ ညဥ္႔သုံးယာမ္ပတ္လုံး ကုန္ဆုံး သြားသည္႔အခါ
အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္က အဘိညာဥ္တန္ခုိးျဖင္႔ ၾကည္႔ေတာ္မူေသာအခါ ဒုႆီလရဟန္း
တစ္ပါးကုိေတြ႔ျမင္၍ သုံးၾကိမ္တုိင္တုိင္ အျပင္ထြက္ဖုိ႔ ေတာင္းပန္ရွာပါသည္။
သုံးၾကိမ္ေတာင္းပန္လွ်က္ မရေသာအခါ ဒုႆီလရဟန္းကုိ လက္ေမာင္းကုိကုိင္လ်က္
အျပင္သုိ႔ ဆြဲထုတ္ေခၚယူသြားခဲ႔ပါသည္။

အထေခါ အာယသၼာ မဟာေမာဂၢလာေနာ တံ ပုဂၢလံ ဗာဟာယံ ဂေဟတြာ
ဗဟိဒြါရေကာဌကာ နိကၡာေမတြာ…….။
(ဥေပါသထသုတ္) (အံ၊ ၃။ ၄၄/၅)

ဤ၀တၳဳကုိေထာက္လွ်င္ သာသနာေတာ္၏ ခလုတ္ဆူးေျငာင္႔မ်ား အင္အားမေကာင္းပါက
တစ္ပါးတည္းျဖင္႔ သုတ္သင္ရွင္းလင္းသည္႔ အစဥ္အလာ ရွိခဲ႔သည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ရေပမည္။
သုိ႔တည္းမဟုတ္ သာသနာ႔ရန္ဆူးရန္ေျငာင္႔တုိ႔ အုပ္စုဖြဲ႔၍ မုိက္တြင္းနက္ေနပါလွ်င္

သာသနာကုိ ဖ်က္စီးဖုိ႔ၾကဳိးစားလာလွ်င္၊ သာသနာကုိ ေစာ္ကားဖုိ႔ၾကဳိးစားလာလွ်င္ ဘုရားအစ
ရွိေသာသူေတာ္ေကာင္းမ်ား လက္ပုိက္ၾကည္႔မေနဘူးဆုိတာ အပုိင္း - ၁ - မွ သာဓကျဖစ္စဥ္ မ်ားကုိၾကည္႔ပါက ထင္ထင္ရွားရွားသိျမင္ႏုိင္ေပသည္။ အျခားေသာသာဓကမ်ားကုိလည္း
ဤအပုိင္းတြင္ ထပ္မံ၍ တင္ပါဦးမည္။

သာသနာေတာ္၌ အဓမၼ၀ါဒီမိစၦာတစ္ေယာက္ ေပၚေပါက္လာလွ်င္ ဘုရားအစရွိေသာ
သူေတာ္ေကာင္းမ်ား အဘယ္သုိ႔ စိတ္ႏွလုံးတုန္လွဳပ္ေျခာက္ျခားေအာင္ ထိတ္လန္႔တုန္လွဳပ္စြာ ခံစားၾကရသည္ကုိ ေရွးဦးစြာ သိထားဖုိ႔ လုိအပ္ေပသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ႔သည္ ဓမၼဥပေဒကုိ ခ်ဳိးေဖာက္သူ၊ ဓမၼကုိ ေစာ္ကားလာသူမ်ားကုိလည္း
ေခါင္းမေဖာ္၀ံ႔ေအာင္ ႏွိပ္ကြပ္ေတာ္မူျမဲပင္ျဖစ္၏။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္က တံငါသည္သား
သာတိ မည္ေသာ ရဟန္းတစ္ပါး ရွိခဲ႔ဘူးသည္။ ထုိရဟန္းကား ဗဟုသုတနည္းပါးသည္႔အေလွ်ာက္
သႆတဒိဌိ ရွိသူျဖစ္၏။

ထုိရဟန္း ယူဆပုံက “ခႏၶာငါးပါးအနက္ ရုပ္၊ ေ၀ဒနာ၊ သညာ၊ သခၤ ါရတုိ႔သည္ ျဖစ္ေလရာ
ဘ၀မွာပင္ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခဲ႔ေလသည္၊ ၀ိညာဥ္သည္ကား ဤဘ၀မွ ထုိဘ၀သုိ႔လည္းေကာင္း၊
ထုိဘ၀မွ ဤဘ၀သုိ႔ လည္းေကာင္း က်င္လည္က်က္စားကူးသြား၏ ” ဟူ၍ ျဖစ္၏။
၀ိညာဥ္သည္ ျမဲ၏ဟူေသာ သႆတဒိဌိအယူပင္ ျဖစ္၏။ အမွားေတြကုိ အမွန္လုပ္ျပီး
လုိက္လံေဟာေျပာ ျပသေန၏။ မတရားေတြကုိ တရားလုပ္ျပီး လုိက္လံေဟာေျပာျပသေန၏။
ဘုရားေဟာ မဟုတ္ပါဘဲ ဘုရားေဟာဟု ေဟာေျပာျပသေန၏။

ထုိသာတိရဟန္းအား ရဟန္းေကာင္းတုိ႔က ၀ုိင္း၀န္းကဲ႔ရဲ႕ၾကျပီး ျမတ္စြာဘုရားထံ အပ္ႏွံၾကေပသည္။
ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားက သာတိရဟန္းအား ေမာဃပုရိသဘြဲ႔တံဆိပ္မ်ားကုိ ပလူပ်ံေအာင္

မုိးျပာဦးဥာဏကုိ ေထာင္ခ်တာ အႏုိင္က်င္႔တာလားဆုိတဲ႔ အေမးကုိ စာေရးသူက ျပတ္ျပတ္သားသား အေျဖေပးခ်င္လုိ႔ ဒီေခါင္းစဥ္ကုိေပးျပီး ဒီပုိ႔စ္ကုိ ေရးဖုိ႔ျဖစ္လာပါတယ္။
တဖက္မွေဆာင္းပါးရွင္ ၀င္႔ထန္း ရဲ႕ အဆုိျပဳခ်က္ကုိ ခုိင္လုံေသာ အေထာက္ထားျပဆုိျပီးေတာ႔မုိးျပာဦးဥာဏကုိ
ေထာင္ခ်လုိက္တာဟာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာအတြက္ မွန္ကန္ေသာ လုပ္ရပ္တခုျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပဖုိ႔အတြက္ အပုိင္းခြဲျပီး တင္ျပသြားပါမယ္၊

ေဆာင္းပါးရွင္း ၀င္႔ထန္းက ဗုဒၶ၀ါဒ ဟာ အစဥ္အလာထုံစံအားျဖင္႔ အၾကမ္းဖက္မႈ႔ကုိ ဆန္႔က်င္ျပီး
ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ေလွ်ာက္လွမ္းတဲ႔ ဘာသာတခုျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိလာပါတယ္။ မွန္ပါတယ္ ဒါဟာလုံး၀
မွန္ကန္ေသာ စကားပါပဲ။ ဗုဒၶ၀ါဒဟာ ဘာသာအယူ၀ါဒ မတူသူမ်ားအေပၚကုိ အႏုိင္က်င္႔ျပီး
ဗုဒၶအယူ၀ါဒ ကုိ လက္ခံလာေအာင္ ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ႔ပါဘူး ဒါကုိ ကမၻာတ၀န္းလုံးက
ဘာသာတရားကုိ စိတ္၀င္စားတဲ႔ လူေတြ အားလုံးသိပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားဂုဏ္ေတာ္ (၆) ပါးတုိ႔တြင္ ဧဟိပႆိက ဂုဏ္ေတာ္ပါ၀င္တယ္။ ဧဟိပႆိက
ဆုိတာ အစမ္းသပ္ ခံရဲျခင္းပါပဲ။ လာလွည္႔ ရွဴ႕လွည္႔စမ္းသပ္လွည္႔ ဟု ဖိတ္ေခၚရဲျခင္းပဲ။
ထုိသုိ႔ ဖိတ္ေခၚရဲျခင္း မွာလည္း “သြာကၡာေတာ ဘဂ၀တာ ဓေမၼာ” ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္