“လူမွာအမ်ိဳး၊
ၾကက္မွာအရိုး” “ငွက္ေပ်ာပင္စိုက္၊ မိလိုက္ဖပါ” ဆိုတဲ့စကားေတြကို
လူတိုင္းလိုလိုၾကားဖူးပါလိမ့္မယ္။ ဆိုလိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ လူတစ္ေယာက္အတြက္
သူဆင္းသက္လာခဲ့တဲ့မ်ိဳးရိုးက အလြန္အေရးႀကီးတယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။
လူေကာင္းသူေကာင္း မ်ိဳးရိုးသန္႔က ေမြးဖြါးလာတဲ့သူဟာ
လူေကာင္းသူေကာင္းေလးျဖစ္ၿပီး။ လူဆိုးလူမိုက္ေတြက ေမြးဖြါးလာတဲ့သူက
လူဆိုးလူမိုက္ျဖစ္မယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။
ဒါေပမဲ့မ်ိဳးရိုးတစ္ခုထဲေၾကာင့္ လူေကာင္းသူေကာင္းမျဖစ္နိုင္သလို လူဆိုးလူမိုက္ တစ္ေယာက္လည္းမျဖစ္နိုင္တာကို သူေတာ္ေကာင္းေတ ြဆီေရာက္သြားလို႔ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္သြားတဲ့ ေက်းႏွင့္လူဆိုးသူခိုးေတြဆီေရာက္သြားလို႔ ဆိုးသြမ္းသြားတဲ့ ေက်းညီေနာင္နဲ႔ ဥပမာ ေပးၾကပါတယ္။
“ေရႊပင္နားေတာ့ ေရႊေက်း၊ ေငြပင္နားေတာ့ ေငြေက်း၊” လို႔ လဲစာဖြဲ႔ၾကပါတယ္။
အဲ့ဒါ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လူတစ္ေယာက္(၀ါ) သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ရဲ့ အမူအက်င့္၊
စိတ္ထားေတြဟာ ရုပ္ခႏၶာေပၚတြင္သာမက စိတ္ခႏၶာ
ႏွစ္မ်ိဳးလံုးေပၚမွာမူတည္ေနလို႔ပါပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ဓမၼေဘရီ ဆရာေတာ္ အရွင္ဝီရိယ(ေတာင္စြန္း) ရဲ့တန္ဖိုးရွိလွတဲ့
ပ႒ာန္းတရား ေတာ္၊ ကမၼပစၥည္းအခန္းမွာ၊ “ဗီဇနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္” ဘယ္ဟာအဓိကက်သလဲ
ဆိုတဲ့ ျပႆနာကို သေျပကန္ ဆရာေတာ္ အရွင္ဝါေသ႒ာဘိဝံသ မေထရ္ႀကီးကို
ကိုးကားၿပီး ပစၦိမဘဝိကပုဂၢိဳလ္ဆိုတဲ့ မုခ်ေသခ်ာတဲ့ ဆုႀကီးပန္ နိယတပစၦိမဘဝိက
မ်ားမွာသာ ဗီဇက ပိုအေရးႀကီးၿပီး၊ဆုႀကီး ပန္မဟုတ္တဲ့ အနိယတပစၦိမဘဝိက
ပုဂၢိဳလ္ မ်ားမွာေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္က ပိုအေရးႀကီး တယ္လို႔
ရွင္းလင္းျပထားပါတယ္။
က်မ အခုေဖၚျပမဲ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇ (Genetics) ဆိုတာကေတာ့ အဲ့ဒီေလာက္မရႈပ္ေထြး၊ မခက္ခဲပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ရုပ္သက္သက္ကိုသာသိတဲ့ သိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ့ ေတြ႔ရွိခ်က္မို႔ပါပဲ။
က်မတို႔ရဲ့ရုပ္လကၡဏာေတြဟာ အမိအဖတို႔ရဲ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇ (Genes) ေတြကရတာ ျဖစ္ၿပီး၊ က်မတို႔ရဲ့
